تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ديوان حافظ شيرازى ( فارسى ) — صفحة 427

مساهمون:

ص٤٢٧
پيوسته از آن روى كنم همدميش * كز رنگ ويم بوى كسى مىآيد

ايضا له [ از چرخ بهر گونه همىدار اميد ]

از چرخ بهر گونه همىدار اميد * و ز گردش روزگار مىلرز چو بيد
گفتى كه پس از سياه رنگى نبود * پس موى سياه من چرا گشت سفيد

ايضا له [ ايّام شبابست شراب اولاتر ]

ايّام شبابست شراب اولاتر * با سبزخطان بادهء ناب اولاتر
عالم همه سربه‌سر رباطيست خراب * در جاى خراب هم خراب اولاتر

ايضا له [ خوبان جهان صيد توان كرد بزر ]

خوبان جهان صيد توان كرد بزر * خوش خوش براز ايشان بتوان خورد بزر
نرگس كه كله‌دار جهانست ببين * كو نيز چگونه سر درآورد بزر

ايضا له [ سيلاب گرفت گردِ ويرانهء عُمر ]

سيلاب گرفت گردِ ويرانهء عُمر * و آغاز پُرى نهاد پيمانهء عُمر
بيدار شو اى خواجه كه خوش خوش بكشد * حمال زمانه رخت از خانهء عُمر

ايضا له [ عشق رُخ يار بر من زار مگير ]