ديگر از اجازات ايشان ، اجازهء روايى علامه سترگ آيت اللّه سيد عبد الحسين شرف الدين عاملى صاحب المراجعات ( م 1377 ه . ق ) بوده كه وسيله ايشان كتابها و تأليفات دانشمندان اهل سنت را روايت مىنمايد .
هم بحثهاى ايشان
مرحوم آيت اللّه خويى هنگام تحصيل ظاهرا دروس فقه و اصول را با اين بزرگان مباحثه مىكردند :
مرحوم آيت اللّه ميلانى ( م 1395 ه . ق ) مرحوم آيت اللّه علامه سيد محمّد حسين طباطبائى ( م 1402 ه . ق ) ، مرحوم آيت اللّه آقا سيد صدر الدين جزائرى ، مرحوم آيت اللّه حاج شيخ على محمّد بروجردى ( م 1395 ه . ق ) ، مرحوم آيت اللّه حاج آقا حسين خادمى اصفهانى ( م 1405 ه . ق ) و مرحوم آيت اللّه سيد محمّد حسينى همدانى ( م 1417 ه . ق ) .
خاطرهاى از دوران تحصيل
آيت اللّه حسينى همدانى مىفرمايد :
« هنگامى كه آيت اللّه خوئى در نجف مشغول تحصيل بودند ، برادر خانم ايشان مرحوم ميرزا آقا - كه مرد بسيار محترمى بود - سالى دو مرتبه ، هر دفعه مبلغ ششصد روپيه ، براى ايشان حواله مىفرستاد . با اين مبلغ اصول اوليه زندگى ايشان روبراه مىشد . يك روز من در نجف به ايشان برخوردم به من فرمودند :
مدت زيادى بود كه دست تنگ بوديم و خيلى در فشار و ناراحتى به سر مىبرديم امروز من براى شستشو لباسم را تعويض كردم ، خانواده در جيب لباس من نامهاى را از برادرش مىبيند . نامه را به من نشان داد . يادم آمد كه حدود بيست و هشت روز قبل ، اين نامه رسيده و در آن حواله ششصد روپيه است . اين مدت با وجود اين حواله و آن همه فشار و ناراحتى اقتصادى ، من چنان سرگرم درس و بحث بودم كه به كلى موضوع نامه را فراموش كرده بودم » .