در سال 1352 ه . ق بود كه ايشان درس خارج فقه و اصول را شروع كرد . « 1 » پس از وفات مرحوم نائينى و كمپانى ، درس ايشان و شاگرد ديگر نائينى مرحوم آيت اللّه ميرزا محمّد على كاظمى خراسانى صاحب فوائد الاصول از درسهاى عمده بود و پس از رحلت مرحوم كاظمى در 1365 ه . ق بود كه محفل درس آيت اللّه خويى برترين و پرجمعيتترين حوزه درسى نجف را تشكيل داده و قريب پنجاه سال ، هزاران تشنه دانش اهل بيت را از آبشخور علوم خويش سيراب كرد و در عين حال ديگر وظايف زعامت و مرجعيت را به بهترين وجهى ايفا نمود . « 2 »
صاحب كتاب « آثار الحجه » كه آن را در 1373 ه . ق نگاشته است مىنويسد .
« جناب حجت الاسلام و المسلمين آيت اللّه فى العالمين آقاى حاج سيد ابو القاسم خويى اسطوانه علمى نجف و اول مدرس خارج و محقق و مدقق عصر حاضر و حوزه تدريسش در نجف است و از حيث كم و كيف ، شهرت جهانى دارد » . « 3 »
آيت اللّه فقيد خود مىنويسد :
« من بسيار تدريس كردهام ، و در فنون فقه و اصول و تفسير جلسات بسيار را تشكيل داده و جمعى بيشمار از فرزانگان و انديشمندان را در حوزه علمى نجف پرورش دادهام .
جلسات تدريسم خارج مكاسب شيخ انصارى و كتاب صلاة دو مرتبه به صورت كامل و كتابهاى ديگر فقهى مىباشد .
در 27 ربيع الاول 1377 ه . ق به تدريس ابواب كتاب عروة الوثقى ، از باب طهارت پرداخته « 4 » و در 26 ربيع الاول 1400 ه . ق بعد از 23 سال به كتاب
هامش
( 1 ) . يكى از شاگردان آن دوره ايشان حضرت آيت اللّه حاج شيخ محمّد تقى بهجت مىباشند .
( 2 ) . گفتار استاد سيد عبد العزيز طباطبائى .
( 3 ) . شرف رازى ، آثار الحجه ، ج 2 ، صص 294 - 295 .
( 4 ) . ايشان پيشتر باب « اجتهاد و تقليد » را مطرح كرده و تقريرات آن هم به چاپ رسيده بود .