نمود . اساتيد وى در اين علوم عبارتند از حضرات آيات :
7 . شيخ محمّد جواد بلاغى نجفى ( 1282 - 1352 ه . ق ) ، علم كلام و تفسير و فن مناظره « 1 »
8 . سيد حسين بادكوبهاى ( 1293 - 1358 ه . ق ) ، حكمت و فلسفه « 2 »
9 . آميرزا على آقا قاضى ( 1285 - 1366 ه . ق ) « 3 »
10 . آقا شيخ مرتضى طالقانى
11 . آقا سيد عبد الغفار مازندرانى ( م 1365 ه . ق ) ، اخلاق و سير و سلوك
12 . آقا سيد ابو القاسم خوانسارى ( م 1380 ه . ق ) ، رياضيات و حساب استدلالى و هندسه فضايى و مسطحه و جبر .
در اين ميان نقش مرحوم محقق نائينى و محقق اصفهانى برجستهتر و قابل توجه است . پرورش روح اجتهاد و تكوين شخصيت فقهى ايشان مرهون درس اين دو بزرگوار بوده و بيشترين بهرهها را از جلسات درس آن دو برده است .
آيت اللّه خوئى خود در اين زمينه چنين فرمودهاند :
« از درس فقه و اصول اين دو بيشترين استفادهها را نمودم و در محضر هريك از ايشان دورهاى كامل از علم اصول و برخى از كتابهاى فقه را تلمذ كردم و در آن هنگام ، درس هريك از ايشان را بر جمعى از حاضرين تقرير مىكردم .
مرحوم آيت اللّه نائينى ( قده ) آخرين استادى بود كه هماره ملازم او بودم و لحظهاى از وى جدا نمىشدم » . « 4 »
هامش
( 1 ) . خويى ، البيان ، ص 68 ( پانوشت ) .
( 2 ) . به اعتقاد مرحوم آيت اللّه خويى ايشان از تسلط خاصى بر تدريس كتب فلسفى بهرهمند بود و حتى بهتر از محقق اصفهانى اسفار و ديگر كتابهاى فلسفى را تدريس مىكرده است .
( 3 ) . مجله حوزه ، شمارهء 30 ، مصاحبه با استاد آيت اللّه حسينى همدانى ، شايان ذكر است كه در اين مقاله از مصاحبه آيت اللّه همدانى بسيار استفاده شده است .
( 4 ) . خويى ، معجم رجال الحديث ، ج 22 ، ص 18 .