استاد سيد عبد العزيز طباطبايى نقل كردند :
« زمانى آيت اللّه فقيد - در حالى كه پانزده ، شانزده سال بيشتر نداشتند در صحن مقدس امير المؤمنين عليه السّلام به حضور مرحوم آيت اللّه سيد محمّد كاظم يزدى ( م 1337 ه . ق ) رسيد و از مسألهاى پرسش نمود . مرحوم سيد جواب داد ، اما آقاى خويى گفت : شما در عروه ، خلاف اين را مىفرماييد ! و اين مسئله را اينگونه مطرح نمودهايد . مرحوم سيد در بازگشت به خانه ، به عروه رجوع كرده و حق را به جانب ايشان مىبيند . روز بعد ، پدر آقاى خويى را - كه جزو اصحاب و اطرافيان مرحوم سيد بوده است - مىبيند و به او مىفرمايد : قدر اين بچهات را بدان ، او آيندهء درخشانى خواهد داشت » .
اساتيد
پس از يادگيرى مقدمات ، نزد بزرگان و اساتيد سطح از جمله پدر بزرگوارش ، به تعلم كتب درسى فقه و اصول پرداخت . و در 21 سالگى به درس خارج روى آورد و در فقه و اصول از انبوه دانش اين اساتيد نامآور نجف ، توشهها برگرفت .
آيات عظام :
1 . شيخ فتح اللّه شريعت اصفهانى ( م 1339 ه . ق ) « 1 »
2 . حاج شيخ مهدى مازندرانى ( م 1342 ه . ق )
3 . ميرزاى نائينى ( 1273 - 1355 ه . ق )
4 . آقا ضياء الدين عراقى ( 1278 - 1361 ه . ق )
5 . شيخ محمّد حسين غروى اصفهانى ( 1296 - 1361 ه . ق ) « 2 »
6 . ميرزا على آقاى شيرازى فرزند ميرزاى شيرازى ( م 1355 ه . ق )
و همزمان به فراگيرى علوم مختلف پرداخت و مراتب علمى خويش را تكميل
هامش
( 1 ) . آيت اللّه فقيد مدت كمى از درس ايشان بهرهمند شده است .
( 2 ) . ر . ك : خويى ، معجم الرجال ، ج 22 ، ص 18 .