الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ
« 1 » در خلوتخانهء
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
« 2 » با او بگويند .
با خدا غير او محال بود * در و درگاه و پاسبان همه هيچ
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَ أَنَّ ما يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْباطِلُ
« 3 »
كين « 4 » همه رنگهاى پر نيرنگ * خم « 5 » وحدت كند همه يك رنگ « 6 » « 7 »
عربية
أ أنت أم أنا هذا العين فى العين * حاشاي حاشاي « 8 » من إثبات اثنين
هوية لك في لائيتي أبدا * كلّ على الكلّ تلبيس بوجهين « 9 »
رباعى « 10 »
تا ظن نبرى كه هست اين رشته دو تو * يكتاست خود اصل و فرع بنگر نيكو
اين اوست همه ، ليك پيداست به من * شك نيست كه اين جمله منم ليك به دو
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ( 2 ) ، آيهء 115 .
( 2 ) . سورهء قصص ( 28 ) ، آيهء 88 .
( 3 ) . سورهء لقمان ( 31 ) ، آيهء 30 .
( 4 ) . ص ، ل : اين .
( 5 ) . پ : خنب .
( 6 ) . پ : همرنگ .
( 7 ) . حديقه سنايى ، ص 166 .
( 8 ) . پ : حاشاك حاشاي .
( 9 ) . عين القضات در تمهيدات اين ابيات را از منصور حلاج دانسته و چنين نقل كرده است :أ أنت أم أنا هذا فى إلهين * حاشاي حاشاي من إثبات إثنينهوية لك . . . * كل على . . .فأين ذاتك منّي حيث كنت أرى * فقد تبيّن ذاتي حيث لا أينيو أين وجهك معقود بناظرتي * فى ناظر القلب أم في ناظر العينبيني و بينك أنّي يزاحمني * فارقع بأنّك أنّي من البين( 10 ) . ل : شعر / پ : بيت . فخر الدين عراقى نيز اين رباعى را در اللمعات ( چاپ شده در آخر ديوان او ) ص 380 ، نقل كرده است و گويندهء آن براى من معلوم نشد .