در تنگدستى صبور باش كه از تشويش و اضطراب علاجى نبود و روزگار بر تو تنگتر گيرد و نزد كسى شكايت مكن كه اندوهت زياد گردد مگر بر كسى كه بر علاج قادر بود و دلسوز تو باشد و اگر عرض حاجت بر خدا برى بهتر است و زودتر اسباب يسر فراهم آيد .
راز خود را بجز با يار مگوى و يار آن كسيست كه در وقت كار جانرا سهلتر چيزى پندارد كه بر تو نثار كند تا بمال چه رسد و چنين يارى بندرت يافت شود مگر عاشقى باشد يا مريد صافى كه ادراك فناى فى الشيخ كرده باشد و الا مرد مجرب همه كس را يار نگيرد و اسرار و عقايد خود را با او در ميان نگذارد .
بعد از اين نصايح سخنى با تو گويم و ختم كنم يك مطلبى در عالم هست كه بگفت نيايد و به هيچ كتاب و خطابى نگنجد و به اين علمها و عقلهاى رسمى كه در ميان خلايق شايع است ادراك حقيقت آن نتوان نمود و كسى كه آن را يافت هرگز به ديگرى نخواهد گفت اعم از آنكه او را قابل داند يا نداند يعنى وراى لفظ و بيانست و توان گفت كه فهميدنش موقوف بموهبت است از خداى خواه كه آن را بفهمى اگر فهميدى زهى شرف را گر آن را نيافتى و نفهميدى جهد كن كه اخلاقت مهذب شود و خصالت نيكو تا در شمار آدم باشى كه آدميت هم بعد از آن مرتبهء كمالست و ادراكش سهلتر از مرتبهء اولى است زيرا كه تهذيب اخلاق حق آدمست و كسى كه حق خود را طلب كند و به او نرسد عجبست و بلكه محال و آن به خدمت حاصل شود نه بدرس و كتاب آنها كه تو پنداشتهء و در كتابها خواندهء و به خود بستهء اخلاق نيست مشتبه نشود تصوير بر ديوار غير از
اسرار المعارف ( فارسى ) — صفحة رساله ميزان المعرفه 127
مساهمون: محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه
صرساله ميزان المعرفه ١٢٧