تهىدستان كه مكنت و قدرتى ندارند در كمينند كه وقتى فرصت كنند و از آن آب سبوئى بسرقت پر كنند يا بكديه شربتى نوشند يا بفريب و حيله جرعهء خورند اقسامش مختلف است تا همت هر كس در تحصيل آن بچه اندازه باشد بيهنرتر از همه مدعيان گذابند و كوران بصيرت فروش كه روزگارشان بخيالات فاسد و دعاوى بيمعنى گذرد و قسمت به آنها با آنهمه سعى از همه كمتر رسد مگر بندرت كه يكيرا بخت مصادف شود و كمند مرادش بقصر بلندى از صدور و اعاظم دنيا و وزراى بزرگ بند شود و هر كس هم از هر طريقى طلب معاش كند از همانراه به او ميرسد و آفريدگار حكيم رزق هر كس را از محلى سزاوار داند به او مىرساند
( أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ
و مقام معلوم )