سال 468 ، به شحنگى بغداد آمد ، و عميد ابو نصر نيز ، براى نگريستن در اعمال بغداد با او همراه بود .
همچنين مؤيد الملك ، پسر نظام الملك در سال 470 ، براى اقامت به بغداد آمد و در سرايى كه در جوار مدرسهء نظاميه بود ، سكونت گزيد .
عزل وزير ابن جهير و وزارت ابو الشجاع
در سال 469 ، ابو نصر ابن استاد ابو القاسم القشيرى به حج رفت و چون بازمىگشت به بغداد وارد شد و در نظاميه و در رباط شيخ الشيوخ براى مردم سخن گفت و از اشعريان جانبدارى نمود . اين امر سبب خشم حنبليان گرديد . از هر دو سو خشم و تعصب آشكار گرديد ، و در حوالى مدرسهء نظاميه آشوب و غارت بالا گرفت . مؤيد الملك عميد و شحنه را فراخواند ، و آنان با جمعى از سپاهيان بيامدند . آتش فتنه تيزتر گرديد . پديد آمدن اين حادثه را به وزير فخر الدولة بن جهير نسبت دادند . چون نظام الملك اين خبر بشنيد ، بر او گران آمد و بار ديگر سعد الدوله گوهر آيين را به شحنگى بغداد فرستاد ، و از المقتدى خواست كه فخر الدولة بن جهير را عزل كند ، و يارانش را به بند كشيد . چون اين خبر به بنى جهير رسيد ، عميد الدوله پسر فخر الدولة بن جهير را نزد نظام الملك فرستادند ، تا شايد او را بر سر لطف آرد . گوهر آيين نيز كه از نامهء نظام الملك به المقتدى خبر يافت ، فرمان داد كه فخر الدوله در خانهاش بماند . در اين احوال عميد الدوله از نزد نظام الملك باز آمد . نظام الملك با او دل خوش كرده بود . المقتدى او را به جاى پدرش به وزارت برگزيد . اين واقعه در ماه صفر سال 472 ، بود .
استيلاى تتش بر دمشق
اتسز - به همزه و سين و زاء - پسر ابق خوارزمى ، از امراى سلطان ملكشاه ، به سال 463 از شام به فلسطين لشكر كشيد ، و شهر رمله را بگشود . سپس بيت المقدس را محاصره نمود ، و آن را از دست علويان مصر بيرون كرد ، و شهرهاى مجاور آن را جز عسقلان در تصرف آورد . آنگاه دمشق را محاصره نمود ، ولى از آن محاصره سود نبرد و ملول گرديد و بازگشت ، ولى هر سال براى جنگ سرى به دمشق مىزد .
در سال 467 ، مجددا به دمشق لشكر كشيد . معلى بن حيدره [ 1 ] از سوى خليفه المستنصر العبيدى [ 2 ] در دمشق بود . محاصره يك ماه مدت گرفت ، و چون پيروزى نيافت بازگشت . اما به سبب روش ناپسندى كه معلى با سپاهيان در پيش گرفته بود ، از دمشق به بانياس گريخت ،
هامش
[ ( 1 ) ] حمدره .
[ ( 2 ) ] المنتصر .