قال المعلّم : « العمل الانسانىّ اختيار الجميل و النافع في المقصد المعبور إليه الحياة العاجلة ، و سدّ فاقة السفه على العدل . و يهتدى إليه عقل يفيده التجارب نؤتيه العشرة و يقلّده الأديب بعد صحّة العقل الأصيل . « المعبور إليه » از عبور است ، يعنى : گذشتن . « تافه » « 526 » در اصل « دريغ خوردن » است ، و درين مقام « ظلم » است . چنان كه « شارح شطّارى » گفته ، و گفته اضافهء « تافه » « 527 » به « سفه » بيانى است . عشرت معاشرت است با خلق . و اديب ميل به معنى مفعول است ، يعنى اينكه چون فارغ شد معلّم از بيان اعمال و قواى كلى از پنج قسم مذكور . خواست شروع كردن در اقسام علمى ، لهذا اوّلا شروع گردد در معنى ادراك و گفت :