بن بَكر بن هوازِن بود . مادر امّ البنين هم ليلى ، دختر سُهَيل بن مالك بود و او ، پسر ابو بَرّه عامِر نيزهباز ، پسر مالك بن جعفر بن كِلاب بود و مادر آن دو ، عَمْره ، دختر طُفَيل بن عامر بود و مادر عَمرَه نيز كَبْشه ، دختر عُروه رَحّال بن عُتبة بن جعفر بن كِلاب و مادر كَبْشه هم فاطمه ، دختر عبد شمس بن عبد مناف بوده است .
همچنين روايت شده كه امير مؤمنان على عليه السلام ، به برادرش عقيل - كه نسبشناس و در انساب و اخبار عرب ، دانا بود - ، فرمود : « بنگر و برايم همسرى بياب كه زاده دلاوران عرب باشد تا جوانى دلير [ و جنگجو ] برايم بياورد » .
عقيل گفت : با امّ البنين از قبيله كِلاب ، ازدواج كن كه در عرب ، شجاعتر از پدران او نيست .
امام عليه السلام نيز با او ازدواج كرد . هنگامى كه واقعه كربلا پيش آمد ، شمر بن ذى الجوشن كِلابى ، به عبّاس عليه السلام و برادرانش گفت : خواهرزادگان من ، كجا هستند ؟
امّا آنان ، پاسخش را ندادند . حسين عليه السلام به برادرانش فرمود : « پاسخ او را بدهيد . هر چند فاسق است ؛ امّا يكى از دايىهاى شماست » . « 1 »
آنان به او گفتند : چه مىخواهى ؟
گفت : به سوى من بياييد كه شما ، در امان هستيد . خود را با برادرتان ، به كُشتن ندهيد .
آنان به او گفتند : رويت زشت باد و آنچه آوردهاى نيز ، زشت باد ! آيا سَرور و برادرمان را رها كنيم و به امان تو در آييم ؟ !
عبّاس عليه السلام و سه برادرش ، در آن روز ، كشته شدند . « 2 »
هامش
( 1 ) در فرهنگ قبايلى عرب ، به مردى كه از قبيله مادر باشد نيز « دايى ( خال ) » گفته مىشود .
( 2 ) في ذِكرِ عَقِبِ العَبّاسِ بنِ أميرِ المُؤمِنينَ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام ، ويُكَنّى أبَا الفَضلِ ، ويُلَقَّبُ السَّقّا ؛ لِأَنَّهُ استَقَى الماءَ لِأَخيهِ الحُسَينِ عليه السلام يَومَ الطَّفِّ ، وقُتِلَ دونَ أن يُبلِغَهُ إيّاهُ ، وقَبرُهُ قَريبٌ مِنَ الشَّريعَةِ حَيثُ استُشهِدَ .
وكانَ صاحِبَ رايَةِ الحُسَينِ عليه السلام أخيهِ في ذلِكَ اليَومِ .
رَوَى الشَّيخُ أبو نَصرٍ البُخارِيُّ عَنِ المُفَضَّلِ بنِ عُمَرَ أنَّهُ قالَ : قالَ الصّادِقُ جَعفَرُ بنُ مُحَمَّدٍ عليه السلام : كانَ عَمُّنَا -