در آن جا خواب قَيلوله ( خواب پيش از ظهر ) كرد . سپس با گريه از خواب ، بيدار شد . فرزندش به وى گفت : پدر ! چرا گريه مىكنى ؟
فرمود : « فرزندم ! در اين ساعت ، خواب ، دروغ نيست . در خواب ، كسى به من پيام داد كه : " با سرعت ، حركت مىكنيد و مرگ ، شما را به سمت بهشت مىبرد " » . « 1 »
7 / 29 نامه ابن زياد به حُر ، جهت سختگيرى بر امام عليه السلام
259 . تاريخ الطبرى - به نقل از عقبة بن سَمعان - : چون صبح شد ، حسين عليه السلام فرود آمد و نماز صبح را خواند . آن گاه با شتاب ، سوار شد و ياران خود را به جانب چپ برد و مىخواست كه پراكندهشان كند ؛ امّا حُر مىآمد و آنها را بر مىگردانْد . حسين عليه السلام نيز او را بر مىگردانْد و چون آنها را به سوى كوفه مىراند ، مقاومت مىكردند و راهِ بالا ، در پيش مىگرفتند و همچنان با هم راه مىپيمودند تا به نينوا رسيدند ؛ جايى كه حسين عليه السلام ، آن را منزلگاه قرار داد .
در اين وقت ، سوارى بر اسبى اصيل ، پديدار شد كه مسلّح بود و كمانى بر شانه داشت و از كوفه مىآمد . همگى ايستادند و منتظرش بودند . چون به آنها رسيد ، به حرّ بن يزيد و يارانش سلام گفت ؛ امّا به حسين عليه السلام و يارانش سلام نگفت . آن گاه نامهاى به حر داد كه از ابن زياد بود و چنين نوشته بود : « وقتى نامه من به تو رسيد و فرستادهام نزد تو آمد ، بر حسين ، سخت بگير و او را در بيابانِ بىحصار و آب ، فرود آور . به فرستادهام دستور دادهام با تو باشد و از تو جدا نشود تا خبر بياورد كه دستور مرا اجرا كردهاى . والسّلام ! » .
هامش
( 1 )
سارَ [ الحُسَينُ عليه السلام ] حَتّى نَزَلَ العُذَيبَ ، فَقالَ فيها قائِلَةَ الظَّهيرَةِ ، ثُمَّ انتَبَهَ مِن نَومِهِ باكِياً ، فَقالَ لَهُ ابنُهُ : ما يُبكيكَ يا أبَه ؟
فَقالَ : يا بُنَيَّ ، إنَّها ساعَةٌ لا تَكذِبُ الرُّؤيا فيها ، وإنَّهُ عَرَضَ لي في مَنامي عارِضٌ فَقالَ : تُسرِعونَ السَّيرَ ، وَالمَنايا تَسيرُ بِكُم إلَى الجَنَّةِ 259
( الأمالى ، صدوق : ص 218 ح 239 ، بحار الأنوار : ج 44 ص 313 ) .