نام بنىقريظه شد .
ابنزباله اشاره كرده است كه وليد بن عبدالملك در بناى مسجدى در محلّ موقّتِ عبادت پيامبر در ايّام محاصرهء بنىقريظه ، اهتمام خاصّى ورزيده است .
ابننجّار نيز بناى مسجد را ديده و آن را داراى شانزده ستون با سقف و ديوارهاى مخروبه توصيف كرده است . مطرى - مورّخ ديگر مدنى - بقاياى آثار بنا را كه فاقد سقف و ستون بوده ، رؤيت كرده است . چنين وصف و وضعى تا قرن نهم هجرى باقى مانده بود و سمهودى از آن بىهيچ تغييرى ياد كرده است ؛ ولى از اينكه شاهين شجاعى - / شيخالحرم مدينه - در سال 893 ه آن را مرمّت و تعمير كرده ، معلوم مىشود بعضى از قسمتهاى آن بازسازى شده است .
سمهودى عرض مسجد را چهل و چهار متر و طول آن را چهل و سه متر دانسته كه به وسيلهء ديوارى به بلندى نصف قامت انسان ، آن را محصور كردهاند . « 1 »
هامش
( 1 ) . سمهودى ، « وفاء الوفا » ، ج 3 ، ص 823 . رفعت پاشا ، « مرآةالحرمين » ، ج 1 ، ص 419