و به نقل از عبداللَّه بن زيد المازنى روايت شده است :
« إنّه رأى النّبيّ - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - يوم خرج يستسقى فحوّل إلى النّاس ظهره يدعو و استقبل القبلة ثمّ حوّل رداءه ثمّ صلّى ركعتين و قرأ فيهما و جهر » . « 1 » در بعض منابع حديث ، محلّ استسقاى ديگرى را نزديك مكانى دانسته است كه بعدها به « احجارالزّيت » مشهور گرديد :
« عن آبى اللحم قال : رأيت رسول اللَّه - صلّىاللَّه عليه [ وآله ] وسلّم - عند أحجار الزيت يستسقى مقنعاً بكفّيه يدعو . قال . . . » . « 2 » اين مكان نزديك « الزوراء » مقبرهء « نفسالزكيّه » و مشهد « مالك بن سنان » مىباشد كه همگى آنها نزديك بازار مدينه ؛ يعنى مناخهء امروزى يا صحراى محلّ نماز عيد پيامبر اسلام است . « 3 » بر اين اساس معلوم مىگردد كه مناخه « 4 » از « ثنيةالوداع » آغاز مىشده و تا محلّههاى مصلّى و الجديدة و الحجازيه و المراكشيه امتداد داشته و اين امتداد شامل صحرايى مىشده است كه مقبرهء نفس زكيّه و بناى يادبود احجاز زيت و مسجد فعلى مصلّى را نيز شامل مىگشته است . لذا به عقيدهء مؤلّف حقير ، بين محلّ استسقى و مكان برگزارى نماز عيد پيامبر صلى الله عليه و آله فاصلهاى نمىتوان در نظر گرفت .
هامش
( 1 ) . « او پيغمبر را مشاهده نمود ؛ روزى كه جهت استسقا بيرون رفته بود . پس به مردم پشت كرده ، به دعا پرداخت و رو به قبله ايستاد ، سپس رداى خود را روى شانه انداخت و دو ركعت نماز به جا آورد و آيههاى نماز را با صداى بلند تلاوت مىكرد . »
( 2 ) . « از ابو لحم روايت است كه گفت : پيامبر را كنار احجار الزيت ديدم كه استسقا مىكرد ، در حالى كه صورت را با دو دست پوشانده بود و دعا مىخواند ، گفت : . . . » نك : كنزالعمال ، متقى هندى ، ج 8 ، ص 280 ) .
ابوداود ، صحيح ترمذى ، مستدرك حاكم ، صحيح ابنحبان به نقل از : عمير مولى ابىاللحم .
( 3 ) . مباحث در بارهء « احجاز زيت » و « مشهد مالك بن سنان » .
( 4 ) . جمع مناخات / مبرك الإبل .