تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرازهايى از تاريخ پيامبر اسلام ( فارسى ) — صفحة 479

مساهمون:

ص٤٧٩
صالح از آن آب مىنوشيد رسيدند . پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد كه همگى فرود آيند و به استراحت بپردازند .

دستورهاى احتياطى

پيامبر صلى الله عليه و آله از بادهاى مسموم و تند و طوفان‌هاى شديد آن سرزمين ، كه گاهى انسان و شتر را در ميان مىگرفت و زير توده‌هاى ريگ و خاك ، مدفون مىساخت ؛ كاملًا آگاه بود . از اين جهت ، دستور داد كه زانوهاى شتران را ببندند و هيچ كس نيمهء شب ، تنها از استراحتگاه خود بيرون نرود . تجربه نشان داد كه دستورهاى احتياطى آن حضرت بسيار مفيد بود ، زيرا دو نفر از قبيلهء « بنى ساعده » ، بىانضباطى كرده و نيمهء شب از استراحتگاه خود تنها بيرون رفتند ؛ در نتيجه ، شدت طوفان يكى را خفه كرد ، و ديگرى را به سينهء كوه پرتاب نمود . پيامبر صلى الله عليه و آله از جريان آگاه شد و از قربانيان بىانضباطى سخت ناراحت شد و بار ديگر سربازان را به انضباط دعوت نمود . « 1 » عباد بن بشير ، كه در رأس گروهى حفاظت ارتش اسلام را بر عهده داشت ؛ به پيامبر صلى الله عليه و آله گزارش داد كه سربازان اسلام در مضيقهء بىآبى قرار گرفته‌اند و نزديك است كه تمام ذخاير آبى به آخر برسد . از اين جهت ، گروهى با كشتن شتران گران‌قيمت از آب‌هاى داخل شكم آنها استفاده كرده ، و برخى تن به قضا داده و با دل سوزان در انتظار فرج الهى نشسته بودند . خدايى كه نويد نصرت و پيروزى به پيامبر خود داده بود ، بار ديگر به وى و ياران با وفاى او كمك كرد . باران سيل‌آسايى باريد ، و همه را سيراب كرد و مأموران ذخاير ، و ارتش هر چه مىخواستند آب برداشتند .

آگاهى پيامبر صلى الله عليه و آله از پشت پرده

جاى گفتگو نيست كه پيامبر صلى الله عليه و آله به تصريح قرآن مجيد « 2 » ، مىتواند از غيب خبر
هامش
( 1 ) . « سيرهء ابن هشام » ، ج 3 / 152 . ( 2 ) . سورهء جن / 27 :« عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلَّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ »غيب خود را به كسى جز پيامبر صلى الله عليه و آله ابراز نمىكند .