اين تصميم مطابق پيمانى است كه مسلمانان در نخستين روزهاى ورود پيامبر صلى الله عليه و آله با طوايف يهود مدينه بسته بودند . اين پيمان ، از طرف قبيله بنى النضير ، توسط حُيَّى بن اخطب امضا شده بود . ما متن پيمان را در گذشته نقل كردهايم ؛ اينك گوشهاى از آن را در اينجا نقل مىكنيم :
پيامبر صلى الله عليه و آله با هر يك از سه گروه ( بنى النضير ، بنى قينقاع ، بنى قريظه ) پيمان مىبندد كه هرگز بر ضرر رسول خدا و ياران وى قدمى برندارند و به وسيلهء زبان و دست ضررى به او نزنند . . . هر گاه يكى از اين سه قبيله ، بر خلاف متن پيمان رفتار كنند ، دست پيامبر صلى الله عليه و آله در ريختن خون و ضبط اموال و اسير كردن زنان و فرزندان آنها باز خواهد بود . « 1 »
اشكهاى تمساحانه
خاورشناسان باز در اين نقطه گريههاى دروغى و اشكهاى تمساحانهء خود را از سرگرفته و بسان دايههاى مهربانتر از مادر ، اشك ترحم بر جهودان پيمانشكن و خيانتپيشهء « بنى النضير » ريخته و عمل پيامبر صلى الله عليه و آله را دور از انصاف و عدالت دانستهاند .
اين خردهگيرى به منظور شناخت حقيقت و فهم مطلب نيست ؛ زيرا با مراجعه به متن پيمانى كه از نظر خوانندگان گذرانديم ، حقيقت روشن مىشود و مجازاتى كه پيامبر صلى الله عليه و آله در حق آنها قائل گرديد به مراتب سبكتر از مجازاتى است كه در متن پيمان پيشبينى شده بود .
امروز صدها جنايت و ستم وسيلهء اربابان همين خاورشناسان ، در شرق و غرب صورت مىگيرد و يك نفر از آنها كوچكترين اعتراضى به آنها نمىكند . اما وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله يك مشت توطئهگر را به كمتر از آن چيزى كه با آنها قرار گذارده بود مجازات مىكند ، فوراً داد و نالهء يك مشت نويسندهاى كه به اغراض گوناگون دست به تحليل اين حوادث مىزنند ، بلند مىشود .
هامش
( 1 ) . به صفحات 462 تا 466 كتاب فروغ ابديت ، ج اول ، مراجعه شود و متن پيمان در « بحار الانوار » ، ج 19 / 110 - 111 ، نقل شده است .