حوادث سال چهارم هجرت
26 غزوه « بنى النضير »
منافقان و يهوديان مدينه از شكست مسلمانان در احد و كشته شدن رجال علمى سخت خوشحال بودند و به دنبال فرصت بودند ، كه در مدينه شورشى برپا كنند ، و به قبايل خارج از مدينه بفهمانند كه كوچكترين اتحاد و وحدت كلمه در مدينه وجود ندارد ، و دشمنان خارجى مىتوانند حكومت نوجوان اسلام را سرنگون سازند .
پيامبر صلى الله عليه و آله براى اينكه از منويات و طرز تفكر يهوديان « بنى النضير » آگاه گردد ؛ همراه گروهى از افسران خود عازم دژ آنها گرديد . اما هدف ظاهرى پيامبر صلى الله عليه و آله از تماس با بنى النضير اين بود ، كه آمده است در پرداخت خونبهاى آن دو نفر عرب از قبيلهء « بنى عامر » كه به دست عمرو بن اميه كشته شده بودند ؛ كمك بگيرد . زيرا قبيلهء بنى النضير هم با مسلمانان پيمان داشتند ، و هم با قبيلهء بنى عامر ، و قبايل همپيمان همواره در چنين لحظات يكديگر را كمك مىكردند .
پيامبر صلى الله عليه و آله در برابر درب دژ فرود آمد و مطلب خود را با سران قوم در ميان گذارد . آنان با آغوش باز از پيامبر صلى الله عليه و آله استقبال كردند و قول دادند كه در پرداخت ديه كمك كنند . سپس در حالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله را با كنيهاش ( ابو القاسم ) خطاب مىكردند ، درخواست نمودند كه رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد دژ آنها شود ، و روز را در آنجا به سر ببرد . رسول گرامى صلى الله عليه و آله تقاضاى آنها را نپذيرفت و در سايهء ديوار دژ با افسران خود نشست و