و هشتاد ميل انگليسى است و به حركت از سواحل دور تر مىشود و از باطوم تا پُوتى حركت رو به شمال است . بالجمله چهار ساعت از شب رفته ، بعد از صرف شام به اتفاق سليمانپاشا با اجزا و اتباع از قونسولخانه بيرون آمده در درشكه نشسته به طرف شُمَندُفِر رفتيم . ميان راه شُمَندُفِر و بندر پُوتى ، رودخانهء ريون واقع است . پل آهنى بسيار خوبى بر روى آن ساختهاند ، سيصد و چهل و پنج قدم طول آن است و در وسط پل ، در دو طرف ، دو عقاب دو سر نصب كردهاند . از قرار مذكور ، چهارصد و پنجاه هزار منات خرج اين پُل شده است ؛ هر منات سه هزار و پانصد دينار پول ايران است و در اين پل از سواره و پياده كه عبور مىنمايند ، نفرى يك كاپاك مىگيرند و كاپاك پول سياه است ، صد عدد آن يك منات است . بالاخره از پل مزبور عبور كرده به شُمَندُفِر رسيديم و شُمَندُفِر رو به طرف مشرق حركت نمود .
راه تفليس
از پوتى تا تفليس سيصد وِرس است و هر وِرسى به ذرع بزّازى عراقى ، يك هزار و سى و دو ذرع و سه چارك است ، زيرا كه هر وِرسى پانصد ساجن است و هر ساجنى سه ذرع روسى و ذرع روسى مُساوى نيم ذرع و سه گرهء عراقى است . در راه پوتى تا تفليس چهار رودخانه است ، يكى رودخانه ريون ، دوم رودخانه قُودىريله كه آب آن ، نانچه در سابق ذكر شد ، به رودخانه ريَون مىريزد . سيم رودخانه سردله است كه از جبال شمالى مىآيد و آب آن هم به رودخانهء قودىريله مىريزد . چهارم رودخانهء پىجى توبْن است و شش پل آهنين در اين راه است كه بعضى ممتدّ است و پارهاى امتدادشان كمتر است . رودخانهء رِيَوْن و رودخانه قودىريله و سردله ، سه پل آهنين دارند . رودخانهء پىجىتوبن هم در يكديگر ملحق مىشوند . بزرگ آنها سَنْگا است . و دو شهر در اين راهست كه از ساير آبادىها معتبرترند . اول شهر كوتايس است . دوم شهر كورى است كه شهر زيبايى است ؛ قلعهاى در بالاى تپه ساختهاند ؛ بعضى گويند ، وُلات گرجستان ساختهاند و پارهاى گويند نادرشاه بعد از آنكه تفليس را گرفت ، اين نقطه را دروازهء گرجستان دانست ، اين قلعه را بنا