بيك . و در مُحْرم شدن بيست و چهار چيز را كه شكار صحرايى و تمتع از زن و عقد و استمنا و استعمال طيب و پوشيدن مخيط و كشيدن سرمه و نظر كردن در آينه و پوشيدن چكمه و جوراب و فسوق و جدال و كشتن جانور ساكن بدن و استعمال انگشتر و ماليدن روغن و ازارهء مو و پوشيدن سر و سايه قرار دادن و ناخن گرفتن و دندان كندن و كندن درخت و گياه حرم و بيرون آوردن خون از بدن و برداشتن سلاح و پوشيدن صورت و پوشيدن زيور باشد ، بر خود حرام كردم و پيش از نيت ، با جناب حاجى ملاباقر و تمام اجزا به هيئت اجماع ايستاده ، دعاى مستحب خوانده مىشد . نيت كرديم و لبيك گفتيم ؛ رقّت عظيمى دست داد و همگى لبّيكگويان و گريان و سر و پا برهنه با حالت وارستگى از تمام علايق به منازل خود رفتند و تشكرات نمودم كه بحمدالله تعالى عجالتاً به اين حالت و اين نعمت فائز و نايل شدم و انشاء الله محض ملاحظهء احتياط در سعديّه هم كه وادى يَلَمْلَم است تجديد احرام كرده ، از تحمل زحمت و خرج آن راه مضايقه و دريغ نخواهم نمود . بالجمله وقت غروب كه چهل ميل به جده مانده بود ، چون بعضى كوهها در دريا مغمور است كه شب را نمىتوان عبور كرد ، لهذا لنگر انداخته تا صبح مكث كرديم ، ولى دريا خالى از انقلاب نبود و احوال اغلب ساكنين كشتى به هم خورد .
جمعه بيست و سيم صبح كه طالع شد واپور به حركت افتاد . ديشب واپور در وقت محث رو به مغرب ايستاده بود و در وقت حركت منحرض شده ، در ما بين جنوب و مشرق به حركت انداختند و از طرف مشرق كوهها نمودار بود و كپيتان كشتى با قلاوز و دو سه نفر ديگر از دكل كشتى بالا رفته و دوربين به دست گرفته به جده نگاه كرده با كمال احتياط كشتى را حركت مىدادند . اين فقره خيلى مايهء اضطراب سكنهء كشتى شده بود ولى بحمدالله تعالى به سلامت و بدون خطر و آسيب ، شش ساعت به غروب مانده به محاذى جده رسيديم . لنگر كشتى را انداخته نگاه داشتند . يك كشتى انگليسى هم كه جمعى از حجاج شيرازى از قبيل جناب نصيرالملك « 1 » و عبدالحسينخان سرتيپ « 2 » و فضلعلىخان
هامش
( 1 ) . ميرزا حسنعلىخان نصيرالملك متولد 1237 شيراز از اعيان فارس بوده كه در تمام عمر در نواحى مختلف اين ايالت ، ولايت داشته است . دربارهء وى نك : فارسنامهء ناصرى ، ج 2 ، ص 967
( 2 ) . عبدالحسينخان سرتيپ متولد به سال 1244 ، نزد قوامالملك شيرازى كه جد مادرى او بود تربيت يافته و به نقل ميرزا حسن فسائى ، « از سال 1291 تاكنون به منصب و لقب سرتيپ توپخانهء مباركه فارس برقرار است ، نك : فارسنامهء ناصرى ، ج 2 ، ص 977