اظهار كرديم : خير .
گفت : بلى ، آنجا مىفروختند .
آقاى داداش ميلشان به انجير كشيد ، اظهار كردند كه اينجا ندارند ؟
آن شخص گفت : لطفعلى نامى در اينجا دارد ، مىفروشد .
آقاى داداش به بنده فرمودند : برخيز برويم بخريم . رفتيم در ميان ده ، منزل لطفعلى را پرسيديم ، نشان دادند . رفتيم منزل او ، آقاى داداش صدا نمودند : لطفعلى ! شخصى از ميان خانه جواب داد . ايشان فرمودند كه ما انجير مىخواهيم . جواب داد كه من ندارم .
اظهار كرديم كه منزل شما را نشان دادند كه شما انجير داريد . زنى از ميان اطاق
هامش
نقل مىگردد ، بناى طاق در موقع گذر شيرين و فرهاد از اين منطقه جهت استراحت شبانه فرهاد در كمتر از يك نيمه روز به جهت آسايش شيرين مبادرت به ساخت بناى مذكور مى نمايد . به همين دليل اكثر مردم محل به خصوص ريشسفيدان اين بنا را با نام طاق شيرين مى خوانند . آنچه كه در اين بنا قابل توجه بوده و عظمت آن را دو چندان مى نمايد و شيوهء معمارى آن را منحصربهفرد نموده است ، تغيير حالت پشت بام طاق ازهلالى به حالت مسطح و يثكنواخت بوده كه اين مهم معمارى بنا را خيره كننده نموده است . پشت بام پلكانى بنا قبل از خاكبردارى آن ، در زير لايه هايى از خاك و شن كاملًا مدفون بود كه پس از خاكبردارى و پاكسازى اين قسمت ، بخش ناچيزى ولى در عين حال با اهميت شامل سه قطعه سنگ در دو رديف ( سنگهاى رج اول و دوم پشت بام ) بدست آمد كه با الگو گرفتن از اين قسمت باقىمانده و بررسى دقيق سنگهاى جمع آورى شده در حين خاكبردارى ، ديگر بخشهاى پشت بام بازخوانى و احياء گرديد . با بازخوانى و احياء پشت بام بنا مشخص گرديد كه معماران ، دور تا دور بنا را به منظور جمع نمودن و خارج كردن زمختى و ديد نامناسب منظر بيرونى طاق گهوارهاى با ايجاد يك مربع كامل در حاشيه طاق گهواره اى در پشت بام بنا به ابعادcm 530* 530 و در ارتفاعcm 180از كف بنا پوشش پشت بام را به صورت يك پوشش پلكانى شامل چهار پله بر روى هم بوجود آورند .
اين بنا در پا دامنه شرقى ارتفاعات صخره اى از نوع سنگهاى لاشه اى قرار گرفته كه به علت قرارگيرى در مسير فرسايش صخرههاى متلاشى شده ، مدام در معرض مدفون شدن قرار داشته است . اين اثر تاريخى در محدوده منابع طبيعى و در منطقه گرمسيرى ايوان قرار داشته كه هنوز هم عشاير كوچرو از آن به عنوان منطقه قشلاقى از آن استفاده مى نمايند . نوع پوشش گياهى منطقه مرتع و نوع بافت خاك مكان و زمين پيرامون آن ، شنى سنگلاخى باشد . ( دانشنامه تاريخ معمارى ايرانشهر ؛ سازمان ميراث فرهنگى و گردشگرى ايران ، سال 1390 ش )