علل پيوستن ابراهيم به آل زبير
الف ) برخى محققان همانند « عباس اقبال آشتيانى » ، ابراهيم را نيز بسان مختار ، مردى جاه طلب معرفى كرده ، و يادآور شدهاند كه توازن بين اين دو قدرت شيعى در عراق ، مانع از تداوم اتحادشان مىشد . « 1 » مطابق اين اظهار نظر ، بهنظر مىرسد ابراهيم كه خود را كمتر از مختار نمىپنداشت و سهم بزرگى در قيام او داشت ، نمى خواست در وضعيتى كه شهرتش پس از نبرد با امويان دو چندان شده بود ، در كنار مختار قرار گيرد ؛
ب ) برخى ديگر علت پيوستن ابراهيم به مصعب را براى نجات جان خود و قبيلهاش دانستهاند ، زيرا در نبود ابراهيم در كوفه ، شورشيان با تحريك مصعب به آن شهر حمله كردند و مختار را به قتل رساندند . ابراهيم كه مىديد پس از مختار شايد مصعب به سراغ او بيايد ، براى حفظ جان خود و قبيلهاش با مصعب بيعت كرد . بىترديد نمىتوان دسيسههاى دشمنان را نيز در تغيير موضع ابراهيم ناديده گرفت ؛
ج ) « خليل شاكر حسين » عامل جدايى ابراهيم از مختار را دو چيز دانسته است : نخست ، بدعتهاى دينى مختار و دوم مبارزه ابراهيم براساس مبانى فكرى و دادخواهى نه عصبيت و مصلحت فردى . « 2 » در نهايت ، او به سبب تعلق خاطرش به عراق
هامش
( 1 ) . تاريخ ايران و اسلام ، ج 1 ، ص 166 .
( 2 ) . نقش ابراهيم بن مالك اشتر نخعى در حوادث سياسى عراق ، خليل شاكر ، ص 197 .