گفتنى است بهطور طبيعى ، پيروزى ابراهيم بر سپاه شام و كشته شدن عبيدالله بن زياد ، پيامدهايى را نزد عراقىها به دنبال داشت . اين پيروزى ، حكومت مختار را در كوفه تثبيت كرد . عبدالله بن زبير و برادرش مصعب ، جديت و قاطعيتِ مختار را با تلاشهاى ابراهيم مرتبط مىدانستند . پس از پيكار خازر ، ابراهيم ، فرماندهى مشهور گرديد ؛ ازاينرو عبدالملك بن مروان و رقيب سرسخت او عبدالله بن زبير مىخواستند او را به سوى خود جلب كنند .
به هرحال پس از قتل مختار هر يك از دو قدرت بنى اميه و آل زبير در صدد جذب ابراهيم برآمدند . دو نامه به دست ابراهيم رسيد يك نامه از جانب عبدالملك بن مروان ، حاكم شام و نامه ديگر از سوى مصعب بن زبير ، حاكم كوفه . در هر دو نامه از ابراهيم دعوت شده بود كه به آنها بپيوندد .
ابن اعثم متن نامههاى مصعب بن زبير و عبد الملك بن مروان به ابراهيم را چنين آورده است :
من مصعب بن الزبير ، إلى إبراهيم بن الأشتر سلام عليك ! أما بعد ، فقد قتل الله المختار و شيعته الذين دانوا بالكفر ، و كادوا بالسحر ، و إننا ندعوك إلى كتاب الله و سنة نبيه محمد ( ص ) و إلى بيعة أمير المؤمنين عبد الله بن الزبير . فإن أجبت إلى ذلك فأقبل إلينا آمنا مطمئنا ، فإن لك أرض الجزيرة و ما غلبت عليه بسيفك من أرض المغرب ما بقيت و بقي سلطان آل
ابراهيم بن مالك اشتر نخعى ( فارسى ) — صفحة 89
مساهمون: محمود سامانى
ص٨٩