او بيعتش را با مصعب اعلام كرد ؛ زيرا او براى حفظ جان خود و قبيلهاش راهى جز اين نداشته است . بنابراين همچنان حاكم موصل ، جزيره ، آذربايجان و ارمينيه بود تا اينكه عبدالملك در سال 71 يا 72 ه . ق ، به مصعب حمله برد و مصعب ابراهيم را براى مقابله با عبدالملك فراخواند .
در اين وضعيت بحرانى ابراهيم نمىتوانست بىتوجه باشد و سرانجام بايد در معادلات سياسى از يكى حمايت مىكرد . او در اينباره با ياران و مشاورانش مشورت كرد و سرانجام تصميم گرفت با مصعب بن زبير همراه شود . گويا او ترجيح مىداد با پيوستن به سپاه زبيريان ، به هدفهاى خويش در ريشهكن كردن شجره خبيث بنىاميه ، دست يابد . به هرحال ابراهيم نامهاى به مصعب نوشت و با گروهى از ياران خود از موصل يا نصيبين ( مقر حكومتش ) ، حركت كرد و به كوفه آمد و با مصعب ملاقات ، و اطاعت خود از او را اعلام كرد .
علتهاى گوناگونى براى اختلاف ابراهيم با مختار بيان كردهاند . اما علت هرچه باشد ، نشان مىدهد اختلافهاى بسيار عميق و جدىاى ميان ابراهيم مالك اشتر و مختار ثقفى بوده است ؛ ازاينرو او پيش از قتل مختار با روىگردانى از وى به مصعب بن زبير پيوست .
ابراهيم بن مالك اشتر نخعى ( فارسى ) — صفحة 91
مساهمون: محمود سامانى
ص٩١