شهات مسلم ، بسيارى از شيعيان را در زندان حبس كرد . فضاى خفقانآور كوفه و بستن راههاى خروجى شهر از سياستهاى ابن زياد براى جلوگيرى از پيوستن شيعيان و بيعتكنندگان به امام حسين ( ع ) بود . برخى پژوهشگران نوشتهاند :
دوازده هزار نفر در زندانهاى عبيدالله در حبس به سر مىبردند و عده زيادى از اين زندانيان از زعما و بزرگان و سران قوم به شمار مىرفتند ، از قبيل مختار ، سليمان ابن صرد خزاعى ، مسيب بن نجبه فزارى ، رفاعة بن شداد و ابراهيم بن مالك اشتر . « 1 »
زمانى كه امام حسين ( ع ) در كربلا متوقف شد ، ابن زياد ضمن سخنانى خطاب به مردم كوفه از آنها خواست براى مقابله با امام حسين ( ع ) راهى كربلا شوند . او با تهديد چنين گفت : « از اين پس هر فردى را بيابيم كه از حضور در سپاه ، سر باز زده باشد ، نسبت به او بِريء الذمه خواهم بود » .
معناى صريح اين سخن ، اين بود كه هر كس به او نپيوندد ، كشته خواهد شد . از اينرو ابن زياد به « قعقاع بن سويد » دستور داد تا در شهر بگردد و ببيند آيا كسى از سپاه تخلف كرده است يا خير . وى در جستوجوى خود ، شخصى از قبيله همدان را يافت كه براى طلب ميراث خود به كوفه آمده بود . او را نزد
هامش
( 1 ) . تاريخ شيعه ، محمدرضا مظفر ، ص 77 .