در منابع از نقش ابراهيم در حركت توابين گزارشى وجود ندارد . بىترديد اگر او در اين قيام شركت مىكرد ، مورخان آن را بيان مىكردند . گويا او نيز همانند برخى شيعيان ، حركت شتابزده توابين را برنمىتابيد و شكست آنان از امويان را قطعى مىدانست ، ازاينرو ابراهيم از همراهى ايشان خوددارى كرد .
ابراهيم و قيام مختار
نقش ابراهيم در تحولات عراق در دوره فترت امويان ، يعنى در فاصله مرگ يزيد تا استقرار مجدد حكومت بنىاميه ، در منابع بيان شده است . وى از كسانى است كه بزرگان درباره او بسيار سخن گفتهاند . در اين عصر ، ابراهيم ، سرور قبيله نَخَع و يكهتاز آنان و به شجاعت و تدبير مشهور و از فرماندهان شريف و با سيادت بود . بسيارى مورخان شجاعت او را ستودهاند و از قهرمانىها و شجاعتهايش در ميدان جنگ ، كه بىامان بر قلب دشمن مىتاخت و از چپ و راست از كُشته ، پُشته مىساخت ، با شگفتى ياد كرده و سخنها گفتهاند .
بسيارى از بزرگان و سران شيعه در قيام مختار در سال 66 ه . ق ، نقشى فعال داشتند ؛ ولى شايد به جرئت بتوان گفت كه هيچيك از اصحاب و ياران مختار اثرگذارى ، درخشندگى و شكوه ابراهيم ، فرزند برومند مالك اشتر را نداشتهاند . به يقين شخصيتى مانند ابراهيم سبب اعتلاى هرچه بيشتر مختار را فراهم