فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً ، لا تَرى فِيها عِوَجاً وَ لا أَمْتاً
پس واميگذارد آن را زمينى ساده صاف و هموار بطورى كه در آن نه پستى ديده شود و نه بلندى .
از اين آيه ميتوان استفاده نمود كه همين زمين دنيا است كه پس از زلزال شديد و پراكنده شدن اجزاء آن صاف و هموار و ملساء ميگردد بطورى كه آماده ميگردد براى اجتماع جميع افراد بشر ، و شايد اشاره به همين باشد قوله تعالى
يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ وَ بَرَزُوا لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
سوره ابراهيم ( ع ) آيه 49 . از اين آيات و امثال آن معلوم مىشود كه همين عالم دنيا است كه تبديل ميگردد بعالم آخرت همين طورى كه بدن دنيوى انسان تبديل ميگردد به بدن اخروى بطورى كه لايق بقاء باشد ، عالم دنيا نيز وقتى عمرش بپايان رسيد از صورت كنونى بدوى تحوّل مينمايد به صورت حقيقى اخروى و آنچه در آن بالقوّه موجود بوده بفعليت ميرسد زيرا كه در محلّ خودش مبرهن گرديده كه هيچ موجودى معدوم صرف نميگردد ، و همين طورى كه انسان وقتى مرد و اجزاء وجودش مندكّ گرديد روحانيت و جوهر و لبّ حقيقتش حتّى جوهريت بدنش كه در احاديث بطينت كه شايد مقصود ماده اثيريه باشد فانى نميگردد و نزد مصوّر الصّور محفوظ است تا وقتى كه عالم قيامت برپا گردد آن وقت هر فرعى باصل خود برميگردد ، همانا ماه و خورشيد با هم جمع ميگردند ، روح به بدن عود مينمايد ، اضداد با هم مجتمع ميگردند و چون زمين نيز يكى از موجودات بشمار ميرود ممكن نيست پس از منحل گرديدن بكلّى معدوم گردد بلكه بدلالت همين آيه كه فرموده (
قاعاً صَفْصَفاً
زمين پس از مندك گرديدن صاف و هموار ميگردد .
و نيز در سوره زلزال كه در وصف زمين است
يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبارَها
و از آيات ديگر چنين معلوم مىشود كه همين زمين معهود ما است كه در آن وقت صاحب حيات و سخنگو ميگردد .