( ترجمه )
هر كس از ذكر ( قرآن ) اعراض نمود روز قيامت بار سنگينى بدوش ميگيرد ( 100 )
در حالى كه جاويدانند در آن و بد بارى است براى آنان كه روز رستاخيز بايد حمل نمايند ( 101 )
روزى كه در صور نفخهاى دميده مىشود گنهكاران را محشور ميگردانيم در حالى كه كبود چشمانند ( 102 )
آنها بين خودشان آهسته گويند ما در دنيا يا در قبر يا بين دو نفخه نمانديم مگر ده روز ( 103 )
ما عالمتريم به آنچه گنهكاران ميگويند زيرا كه بهتر آنها در مسلك گويد بلكه شما لبث ننموديد مگر روزى ( 104 )
اى محمد ( صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ) از تو از كوهها سؤال ميكنند بگو پروردگار من آنها را پراكنده كند ( 105 )
و جاى آنها را واگذار ساده و هموار ( 106 )
كه در آن نه پستى بينى و نه بلندى ( 107 )
در آن روز داعى ( حقّ ) را پيروى كنند در آن روز كسى نتواند كه پيروى نكند داعى حق را و نزد خداى رحمان صداها خاشع و خاموش گردد و نميشنوى مگر صداى آهسته ( 108 )
در آن روز شفاعت هيچكس پذيرفته نخواهد شد مگر كسى را كه خداى رحمان اذن بدهد و قولش پسند او باشد ( 109 )
ميداند آنچه بين دستهاى آنها و آنچه پشت سر آنها است و كسى احاطه بذات خدا نميتواند كرد از روى علم ( 110 )
و همه موجودات در پيشگاه خداى زنده و پاينده و ذليل و خاضعند و همانا نااميد گرديد هر كسى كه بار ظلم و ستم بدوش گرفت ( 111 )
و كسى كه اعمال صالح نمايد در حالى كه مؤمن باشد از هيچ ستم و آسيبى بيمناك نخواهد بود ( 112 )
و اين چنين ما فرود آورديم قرآن را عربى و مكرّر گردانيديم در آن وعيد ( و تهديد به عذاب ) را كه شايد مردم پرهيزكار گردند يا باندرز تو متذكر گردند ( 113 )
برتر است خداى از صفات مخلوق و پادشاه و نافذ الامر و ثابت در ذات و صفات است و اى محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم به خواندن قرآن عجله نكن پيش از آنكه وحى قرآن تماما به تو برسد و بگو پروردگار من علم من را زياد گردان ( 114 )