خلاف آن را ميگويد .
پس از آن ابو قرة گفته خداى تعالى ميگويد
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى
ابو الحسن عليه السّلام فرمود بعد از اين چيزى است كه دلالت دارد بر آنچه ديده آنجا كه گفته
ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى
يعنى قلب محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلّم دروغ نگفت آنچه را كه دو چشمش ديده پس از آن خبر ميدهد به آنچه ديده و گفت
لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى
پس آيات خدا غير از خدا است ( و قد قال اللَّه
وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً )
وقتى چشم او را ديد به او احاطه علمى نموده و معرفت واقع شده .
پس از آن أبو قره گفته پس ما بايد روايات را تكذيب كنيم ، ابو الحسن عليه السّلام فرمود وقتى روايات مخالف قرآن است بايد آن را تكذيب نمود در حالى كه اجماع مسلمين بر اين است كه ( انه لا يحاط به علما - و
لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ
- و
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ
) .
وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَ قَدْ خابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْماً
( العنوة ) بمعنى ذلّت است ، اشاره به اينكه در قيامت كه سلطنت و قهاريت حق تعالى ظهور و بروز تام و تمام پيدا مينمايد چنانچه گفتهاند در وصف آن روز است قوله تعالى
لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهَّارِ
سوره مؤمن آيه 6 ، در آن روز ذليل و خاضع مىشود كسى كه بار ظلم و تعدّى را بنفس خود و بر ديگران بار نموده چنين كسى به خود ستم كرده كه بكفران نعمتهاى خداى تعالى و هدايت نيافتن بتعليم احكام الهى خود را در چاه مذلت سرنگون نموده چنين كسى در آن روز خود را از رحمتهاى غير متناهى كه نصيب مؤمنين با تقوى گرديده محروم ساخته .
وَ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا يَخافُ ظُلْماً وَ لا هَضْماً
در مقابل مجرمين و كيفيت ورود آنان در محشر و ذلت و خوارى و نااميدى آنها ، بيان حال كسانى را مينمايد كه در دنيا عمل نيكو كردند در حالى كه با ايمان بودند ، اشاره به اينكه عمل صالح وقتى در آخرت جزاء دارد كه عامل آن مؤمن باشد پس اگر كافر عمل صالحى نمود جزاء او در همين دنيا داده مىشود