كه بهشتيان على الدوام هم از فيض رحمت الهى و اشراقات انوار فيوضات رحمانى بدل و روح خورسند و بهرهمندند و هم از روزى جسمانى بهرهمند ميگردند ، و تعيين صبح و شام شايد نظر بعادتى است كه بين عربها بوده كه در اين دو موقع غذا ميخوردند ، يا اشاره بدوام روزى آنها است .
تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي نُورِثُ مِنْ عِبادِنا مَنْ كانَ تَقِيًّا
ارث در عرف مالى را گويند كه يا به مردن يا بجهات ديگرى از كسى به كسى منتقل گردد ، و در كلام مجيد در جاهايى اشاره دارد كه مؤمنين و متقين بهشت را بميراث مىبرند مثل همين جا ، و در سوره ( المؤمنون ) پس از اوصاف مؤمنين فرموده
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ
آيه 11 .
از اين آيات چنين استفاده مىشود كه متقين از دو جهت مورد الطاف الهى و نعمتها و بخششهاى بىپايان او ميگردند : يكى از جهت ايمان و تقوى و عمل نيكوى خودشان
( جَزاءً وِفاقاً )
سوره نبأ آيه 26 ، و ديگر تفضلى ، و آيات شايد اشاره به اين باشد كه بهشتى كه بنيكوكاران عطاء مىشود نه فقط پاداش اعمال نيك آنان است بلكه به اهل تقوى نظر ببعض احاديثى كه در جاى ديگر اشاره شده بهشت ديگران را كه بموت روحانى و ايمانى خود را از آن محروم گردانيدهاند داده مىشود و آنان باضافه بر بهشت خودشان آن مكان مقدّسى كه براى كافرين تعيين شده بود و بدست خودشان خود را از آن محروم گردانيده ببهشتيان داده مىشود .
وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ لَهُ ما بَيْنَ أَيْدِينا وَ ما خَلْفَنا وَ ما بَيْنَ ذلِكَ
مفسرين گفتهاند
( وَ ما نَتَنَزَّلُ )
حكايت سخن جبرئيل ( ع ) است در آن وقتى كه خدمت رسول صلى اللَّه عليه و آله و سلّم دير آمد .
( تنزّل ) در لغت به دو معنى آمده يكى نزول و پائين آمدن بتدريج و امهال ديگر بمعنى مطلق آمدن است .
در مجمع البيان بروايت ابن عبّاس از پيغمبر اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم چنين نقل مىكند