فَوَ رَبِّكَ لَنَحْشُرَنَّهُمْ وَ الشَّياطِينَ ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
در پاسخ كفار كه چگونه ما وقتى مرديم دو مرتبه زنده ميشويم ، ذات متعال بيكى از اسماء الحسنى كه آن ( ربّ ) است و اشاره به آن نامى است كه مبدء ايجاد كائنات است قسم ياد مىكند . و نسبت دادن ( ربّ ) را برسولش نظر بشأن آن بزرگوار است ، و جمله ( لنحشرنّهم ) را مؤكد گردانيده به لام تأكيد و نون ثقيله و واو ( و الشياطين ) مىشود عطف باشد بضمير منصوب متصل و يا بمعنى ( مع ) است .
خلاصه خطاب مينمايد كه اى رسول اكرم قسم بپروردگار تو كه منكرين معاد را البته محشور ميگردانيم با شياطين آنهايى كه آنان را گمراه گردانيدند و در دنيا دوست و رفيق آنها بودند ، و بروايتى هر كافرى را با شيطانش در يك بند بسته ميگردانند و همه را گرداگرد جهنم ميآورند در حالى كه به زانو درآمدگانند قوله تعالى در سوره ( جاثيه ) آيه 27
وَ تَرى كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً
.
آرى عالم قيامت عالمى است كه هر چيزى بحقيقت و باطن خود ظاهر ميگردد و آن حديث مشهور كه از رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله و سلّم نقل ميكنند كه فرموده در قيامت هر كس با آنچه در دنيا دوست ميداشته محشور خواهد گرديد ، وجهش معلوم است زيرا هر كسى دوستدار كسى ميگردد كه در روحيّه او با وى سنخيت و ارتباط معنوى داشته باشد ، و محبت مثل رشتهاى ماند كه محبّ و محبوبش را بهم پيوند نمايد ، اين است كه كفار چون مطيع و دوست شياطين جنّى و انسى گرديدند البته بايستى در قيامت با هم محشور گردند
وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
.
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا ، ثُمَّ لَنَحْنُ أَعْلَمُ بِالَّذِينَ هُمْ أَوْلى بِها صِلِيًّا
آيه خبر ميدهد كه در قيامت گروه گروه را از هم جدا ميكنيم پس هر يك كدام از گروههاى كافرين و ملحدين كه سركشى و نافرمانى آنها از حكم پروردگار شديدتر است از باقى جدا ميكنيم و هر كسى را در خور عملش پاداش خواهيم داد