نمودند و بجبران سيّئات اعمال خير انجام دادند چنين كسانى ملحق ميگردند بآنكسانى كه خداوند آنها را برگزيده از پيمبران و صدّيقين و وقتى اين آيه را با آيات ديگر مثل قوله تعالى
وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً
سوره نساء آيه 80 ، جمع كنيم معلوم مىشود كه اين موهبت اختصاص بذريّه انبياء ندارد هر گنهكارى اگر چنين كرد يعنى توبه نمود و عمل صالح انجام داد با آن جماعت در بهشت مىباشد .
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمنُ عِبادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا لا يَسْمَعُونَ فِيها لَغْواً إِلَّا سَلاماً
چه بهشتى آن بهشت عدن كه خداى رحمن ببندگان خود وعده داده و فعلا غائب از نظر آنها است .
( جنات عدن ) بدل است از ( الجنة ) در آيه بالا بدل كل از كل زيرا كه ( الجنة ) اسم جنس است و ( جنات عدن ) را شامل ميگردد يعنى جماعت توبه كنندگان در بهشتهاى ثابت استوار درآيند ، و بهشت عدن آن بهشتى است كه از رحمت رحمانى و فيض صمدانى الهى براى بندگان صالح خود آماده نموده و در حيات دنيا غائب از حواس ايشان است لكن محققا آمدنى است كه بمؤمنين خطاب مهرآميز ميرسد قوله تعالى
فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي
و آن دار كرامت و محل امنى است كه در آن كلام لغوى شنيده نميشود ، ( الا سلاما ) استثناء منقطع است يعنى نميشنوند كلامى مگر تحيّت و سلامى از جانب پروردگار رحمان يا ملائكه كه دلالت دارد بر اينكه در محل امن و امان قرار گرفتهاند ، قوله تعالى
سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ
سوره يس آيه 58 ، و آن سلام اشاره بسلامتى آنها است از هر چه منافى سريره پاك بىآلايش آنها است
وَ لَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيها بُكْرَةً وَ عَشِيًّا
( رزق ) شامل روزى روحانى و جسمانى هر دو ميگردد ، شايد اشاره به اين باشد