غفلت كه ميان مغرب و عشاء بود در مدينهاى از مدائن فرعون داخل گرديد دو مرد را ديد كه با هم نزاع ميكنند يكى از گروه او بود و ديگرى از گروه فرعون موسى ( ع ) به حكم خدا مشتى بر قبطى زد او مرد آن وقت گفت اين نزاع كه بين اين دو نفر است از كردار شيطان است نه اينكه عمل موسى و مشت زدن او عمل شيطانى باشد .
مأمون گفت چه معنى دارد قول موسى ( ع ) كه گفت ( ربّ انّى ظلمت نفسى فاغفر لى ) حضرت فرمود مقصود موسى از اين مناجات اين بود كه خودم را داخل نمودم در غير موقع براى اينكه در اين شهر وارد گرديدم ، مرا از دشمنان بپوشان تا بر من دست نيابند و مرا بقتل نرسانند ، و حق تعالى او را از دشمنان مستور گردانيد ، پس از آن گفت بار خدايا به آنچه به من از كمال قوّت انعام كردهاى كه بيك مشت اين مرد را بكشم مرا هرگز پشتيبان و مددكار دشمنان قرار مده بلكه به اين قوت در راه تو مجاهده نمايم تا آنكه راضى شوى .
( منهج الصادقين ) از سيّد مرتضى علم الهدى قدّس سره در تنزيه الانبياء چنين نقل ميكنند كه اين آيه را به دو وجه بيان نموده : يكى آنكه مراد بظلم ترك مستحبّ است كه تأخير انداختن در كشتن قبطى اولى بوده .
دوم - مرجع ( هذا ) در آيه عمل قبطى است يعنى نزاع قبطى از عمل شيطان است و به اين جهت مستحق كشتن گرديد .
و بعد از آن فرموده اگر كسى گويد ، يا قبطى مستحق كشتن بود يا نبود اگر مستحق نبود چگونه موسى چنين عملى نمود در صورتى كه انبياء پيش از زمان نبوت و بعد از آن از جميع گناهان معصومند ، و اگر مستحق بود پشيمانى او و طلب آمرزش آن بىمحل بود .
( پاسخ ) كشتن او بطور عمد نبود و موسى اراده قتل او را نداشت بلكه قصدش يارى
تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 394
مساهمون: سيده نصرتبيگم امين ( بانوى اصفهان )
ص٣٩٤