يا مشركه و به عكس ( ضحاك و ابن زيد و سعيد بن جبير ) و اين معنى نظر بقوله تعالى است
( الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ )
.
3 - اين حكم عام است در هر زانى و زانيه پس از آن به آيه
( وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ )
نسخ گرديده .
4 - مقصود عقد است و اين حكم ثابت است در كسى كه با زنى زنا كند كه پس از آن جايز نيست با او تزويج نمايد و اين رأى جماعتى از صحابه است .
و اينكه خداى سبحانه و تعالى زانى و مشرك را مقارن هم انداخته براى بزرگى فخامت و قباحت امر زنا است و جايز نيست گفته شود اين آيه خبر است كه چنين امرى واقع نميگردد زيرا كه مىيابيم كه زانى غير زانيه را تزويج مينمايد لكن در اينجا حكم كلّى و نهى است چه مقصود از نكاح عقد باشد يا جماع زيرا كه نكاح در لغت بمعنى وطى است .
وَ حُرِّمَ ذلِكَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
يعنى نكاح زنهاى زانيه حرام است يا زنا بر مؤمنين حرام است و نبايد با آنها ازدواج كنيد يا با آنها وطى نكند مگر مرد زناكار و مشرك . ( پايان ) خلاصه ( لا ينكح ) كه به ظاهر اخبار است نه انشاء ممكن است مقصود چنين باشد كه مؤمنين از جهت عدم سنخيت رغبت نميكنند در ازدواج نمودن با زناكار يا مشرك نه اينكه اخبار از عدم وقوع باشد تا اينكه ( لا ينكح ) حمل بر نهى گردد و بنا بر اين معنى
( وَ حُرِّمَ ذلِكَ )
اشاره باشد بحرمت زنا نه حرمت نكاح و ازدواج با زناكار .
لكن اگر حمل بر نهى گردد همان طورى كه از بعضى نقل شد بايد گفته شود آيه نسخ شده به آيه
( وَ أَنْكِحُوا الْأَيامى مِنْكُمْ وَ الصَّالِحِينَ مِنْ عِبادِكُمْ وَ إِمائِكُمْ )
و اين آيه معنى دوم را تأييد مينمايد زيرا كه امر مىكند كه با شايستگان از بندگان ازدواج نمائيد . و نيز آيات ديگر مثل
( الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ
الخ ) آن نيز مؤيّد همين معنى است ، و اگر حمل بر نهى شود ممكن است گفته شود كه