سوره نور مدنى است بلا خلاف و آيات آن نزد عراقى و شامى شصت و چهار است و شصت و دو در نظر حجازى و هزار و سيصد و شانزده كلمه است و پنج هزار و ششصد و هشتاد حرف است .
[ ترجمه ]
بنام ايزد هستى بخش صاحب رحمت عامّ و خاصّ
اين سورهاى است كه آن را فرستاديم و واجب گردانيديم احكام آن را و نازل گردانيديم در آن آيات واضح و روشن شايد شما متذكّر گرديد ( 1 )
بهر يك از زن زناكار و مرد زناكار صد تازيانه بزنيد و شما را مهربانى به اين دو نفر در فرمان بردارى خدا فرا نگيرد اگر به خدا و روز قيامت ايمان داريد و بايد عذاب آن دو نفر را جماعتى از مؤمنين مشاهده نمايند ( 2 )
مرد زناكار نكاح نكند مگر زن زانيه يا زن مشركه را و زن زناكار را نكاح نكند مگر مرد زناكار يا مرد مشرك و اين حرام شده بر مؤمنين ( 3 )
و آن كسانى كه زنهاى عفيفه را بزنا نسبت ميدهند و براى اثبات آن چهار شاهد نميآورند به آنها هشتاد تازيانه بزنيد و ديگر در هيچ وقت شهادت آنها را نپذيريد و آنها فاسقند ( 4 )
مگر آن كسانى كه بعد از آن توبه كردند و صالح گرديدند حقيقة خدا آمرزنده و مهربان است ( 5 )
و آنهايى كه بزنهايشان نسبت زنا ميدهند و براى آنان گواهانى نيست مگر خودشان بايد براى هر يك از آنها چهار گواهى باشد به خدا كه بحقيقت او از راستگويانست ( 6 )
و در گواهى پنجم اينكه لعنت خدا بر او است اگر از دروغگويان باشد ( 7 )
و آن زن شكنجه و عذاب را از خود دفع مينمايد اگر شهادت بدهد چهار شهادت به خدا كه شوهرش از دروغگويان است ( 8 )
و در دفعه پنجم بگويد غضب خدا بر من يعنى بر آن زن اگر آن مرد از راستگويان باشد ( 9 )
و اگر نبود فضل خدا و رحمت او بر شما و اينكه حقيقة خدا پذيرنده توبه و درستكار است دروغگو را رسوا ميكرد ( 10 )