نه از عالم ملك ، و صفات روحانيين غير از صفات طبيعيين است آنها صاحب بالها هستند لكن چون لطيفند بال آنها نيز در خور خودشانست و همين طورى كه حقيقت آنها را نميتوانيم تعقّل كنيم بلكه بايمان قبول ميكنيم كيفيّت و چگونگى بال آنها را نيز نميتوانيم تصوّر نمائيم لكن چون مخبر صادق خبر داده تصديق مينمائيم .
در تفسير روح البيان چنين گويد همين طورى كه براى اجسام بالهاى جسمانى است براى ارواح بالهاى روحانى است چنانچه بگفته رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم جعفر طيّار عليه السلام پس از شهادت به دو بال بعالم روحانيين طيران نموده و الحاصل مناسب حال علويين طيران نمودن است چنانچه مناسب حال سفليين سير نمودن است . ( پايان )
يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ
سخنان مفسرين در توجيه آيه 1 - مقصود زيادتى بال ملائكه است كه هر چه بخواهد بر آن مىافزايد .
2 - غرض خلقت آدميان است و زيادتى آن در صفات است كه بعضى در عقل زياد ترند و بعضى در جمال و حسن صورت و بعضى در فصاحت و بيان بر بعض ديگر برترى دارند .
لكن ظاهرا ( الخلق ) اطلاق دارد و ملائكه و غير آن را شامل ميگردد يعنى آنچه بخواهد در آفرينش زياد مينمايد زيرا كه قدرت او محدود به حدى نميباشد و نيز عوالم ممكنات از عالم ملك و ملكوت چه در طول و چه در عرض چه ماديات آن و چه مجردات و معنويات آن حدى و اندازهاى براى آن متصوّر نخواهد بود زيرا كه عوالم ممكنات از سر چشمه علم ازلى و قدرت و حكمت غير متناهى ايزد متعال ناشى گرديده ابن شهاب از رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم چنين حديث مىكند كه فرموده يك روز بجبرئيل گفتم ميخواهم تو را آن طورى كه در آسمان هستى ببينم گفت يا رسول اللَّه ( ص ) طاقت ندارى گفتم بايد ببينم جبرئيل ( ع ) پرها را انداخت رسول ( ص ) در وى نگريست از هوش رفت چون به هوش آمد ديد جبرئيل ايستاده و يك دست بر سينه او نهاده و يك دست بر كتف حضرتش گذاشته رسول ( ص ) گفت ( سبحان اللَّه ) نپنداشتم