رحمت او نشو و نماء و ابراز فعّاليّت مينمايند .
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ
( سخنان مفسرين در توجيه آيه )
1 - مقصود از تدبير امر وحى است كه بتوسط جبرئيل از آسمان به زمين فرود مىآيد پس از آن بالا ميرود آنچه را كه از وحى قبول شده يا با جبرئيل ردّ مىشود و ايّام نزول و صعود در روزى واقع ميگردد كه مسافت آن بسير انسانى هزار سال طول ميكشد زيرا چنانچه تحديد شده مسافت بين آسمان و زمين به قدر پانصد سال راه است اين است كه نزول و صعود وحى را به مقدار هزار سال تحديد نموده .
2 - مقصود كلّ تدبير امور دنيا است كه تدبير امور دنيا را بامر حق تعالى در ايّام اللَّه از آنچه نزول مينمايد و آنچه صعود مينمايد بسوى او و ثابت ميماند نزد او هزار سال به حساب ميآيد و در هر وقتى از اين ايّام در صحف ملائكه ثبت ميگردد تا آخرين مدّت و به همين ترتيب امور عالم دنيا نزول و صعود مينمايد تا موقعى كه قيامت بر پا گردد پس از آن تمام امور برگشت به او مينمايد تا آنكه بين آنها حكم نمايد 3 - مقصود اوامر الهى است نسبت بمخلوقات كه مدبّر عالم بتدريج نازل ميگرداند و صعود نمينمايد مگر كمى از اعمال صالحه زيرا كه عمل لايق صعود نميگردد مگر عملى كه خالص باشد .
4 - توجيهى است كه صدر المتألهين صاحب اسفار در تفسير آيه نموده كه براى توضيح اجمالى از آن را در اينجا ترجمه مينمائيم . چنين گويد : مقصود از ( امر ) در آيه وجود اشياء است و تدبير حق تعالى آن افاضه وجود است بفيض ايجادى كه عرفاء از آن تعبير بنفس رحمانى ميكنند زيرا كه علم حق تعالى باشياء عين موجوديّت آنها است و قوله تعالى
( مِنَ السَّماءِ إِلَى الْأَرْضِ )
اشاره بموجوداتى خواهد بود كه در ابتداء بطور ابداع بدون مدخليّت حركات و استعدادات صادر گرديدهاند . اوّل - عقل قدسى با آنچه تلو وى است كه در شرافت از عقول قدسيّه و عالم آنها از عالم فضاء