إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
امتياز انسان بر باقى موجودات بقوه عقل و تعقل وى است و اين فضيلت اختصاص به بشر دارد نه در حيوانات چنين فضيلتى موجود است و نه در ملك زيرا كه حيوان هر عملى انجام ميدهد به همان غريزه و قوهاى است كه در ابتداء خلقت در نفس وى گذارده شده است نه كم مىشود و نه زياد اصلا حيوان شايد علم به خود و بكارش ندارد و اعمالى كه از ملك صادر ميگردد اگرچه ملائكه به آن لطافت روحشان علم بعملشان دارند لكن ظاهرا آنها هم كارشان از روى فكر و رويه خودشان نيست بلكه مسخر امر إله ميباشند و بدون امر إله به اختيار خود عملى انجام نخواهند داد تا محتاج بفكر و رويه باشند و نظر به همين فضيلت است كه بعضى از دانشمندان معتقدند كه انسان كامل افضل از ملائكه بشمار ميرود .
وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ
( واو ) ( و من ) حرف عطف است آيه را به آيه بالا عطف داده سوم از علاماتى كه در اين آيات تذكر ميدهد قدرت و اقتدار الهى است بر آفرينش آسمانها با اين عظمت و زمين با اين سعه و اختلاف زبانها از فارسى و هندى و رومى و انگليسى و فرانسوى و تركى و غير اينها و اختلاف رنگها از سفيدى ، سياهى ، سرخى ، زردى و غيره .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمِينَ
تمام قراء ( للعالمين ) بفتح لام دوم قرائت نمودهاند يعنى براى احدى از اهل عالم مخفى نيست كه در اختلاف زبانها و رنگهاى افراد بشر آيت نشانه قدرت و علم آفريننده آنها هويدا است و دليل بارزى خواهد بود كه فاعل و موجد آنها فاعل مختار است نه فاعل موجب زيرا كه عمل فاعل موجب بيك شكل و يك و تيره است اين است كه اختلاف در شكل و رنگ و زبان را از آيات بزرگ الهى بشمار آورده و بر اينكه بر اعاده مردگان قادر خواهد بود و براى احدى اين مطلب مخفى نخواهد بود كه اگر تمام افراد بشر بيك شكل و يك رنگ بودند و بيك لغت تكلم مينمودند