( ادخلوا ) خطاب به آن كسانى است كه در مقابل عوامل تشريعى و تكوينى و آنچه براى آنها بقلم تقدير جارى گرديده تسليم گرديده و مطيع و فرمان بردارند كه خودتان با زوجههايتان آنهايى كه لايقند داخل بهشت گرديد در حالى كه خوشحال و مسرور ميباشند .
يُطافُ عَلَيْهِمْ بِصِحافٍ مِنْ ذَهَبٍ وَ أَكْوابٍ وَ فِيها ما تَشْتَهِيهِ الْأَنْفُسُ وَ تَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَ أَنْتُمْ فِيها خالِدُونَ وَ تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ لَكُمْ فِيها فاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْها تَأْكُلُونَ
پس از آن بمؤمنين وعده ميدهد بانواع و اقسام نعمتهاى بهشتى و دستگاه مجلّلى كه براى آنها تهيه شده از كاسههاى زرّين و كوزهها و ليوانها از دسته دار و بىدسته و بعد نعمت بهشتيان را بسه نوع تعميم ميدهد .
( اوّل ) مهيّا گرديده براى بهشتيان هر چه را نفس آنان مايل به آن گردد ( دوم ) آنچه را كه از آن لذت برند و اطلاق ( تلذّ الاعين ) شامل ميگردد هم لذائذ روحانى و هم لذائذ جسمانى و آنچه را كه از آن محظوظ گردند ( سوم ) كه از بالاترين نعمتها بشمار ميرود خلود آنها است كه اهل بهشت هميشه در بهشت جاويدانند .
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي عَذابِ جَهَنَّمَ خالِدُونَ لا يُفَتَّرُ عَنْهُمْ وَ هُمْ فِيهِ مُبْلِسُونَ وَ ما ظَلَمْناهُمْ وَ لكِنْ كانُوا هُمُ الظَّالِمِينَ
رسم قرآن بر اين است كه غالبا هر جا بيان نعمتهايى را كه بمؤمنين وعده داده تذكر ميدهد پس از آن كافرين را تهديد مينمايد به عذاب و شكنجه و به عكس هر جا كافرين را تهديد به عذاب نموده پس از آن مؤمنين را وعده مىدهد بنعمتهاى بهشتى شايد سرش اين باشد كه بايستى انسان هميشه بين خوف و رجا باشد اين است كه پيمبر اسلام با آنكه بفرموده خداى تعالى ( رحمة للعالمين ) بود او را ( ببشيرا و نذيرا ) ستوده و معرفى نموده و همين طورى كه مؤمنين متنعّم بنعمتهاى بىاندازه و بهشت منزل هميشهگى آنها است در مقابل آنان كفّار و گنهكاران نيز گرفتار عذاب بسيار و در جهنّم جاويدانند و بدلالت آيات قرآن آنى عذاب آنها سست نميگردد و از نجات