حضرت فرمود :
( يا حارث همدان من يمت يرنى ، من مؤمن او منافق قبلا ، يعرفنى طرفه و اعرفه ، بنفسه و اسمه و ما فعلاء ، و انت عند الصراط معترضى ، فلا تخف عرة و لا زللا ، اقول للنّار حين توقفى للعرض ، ذريه و لا تقرب الرجلا ، ذريه لا تقربيه انّ له ، حبلا بحبل الوصى متّصلا )
يعنى انديشه نكن كه از مؤمن و منافق كسى نيست مگر آنكه مرا در اين دو جا موقع مردن و نزد صراط به بيند و تو نزد من آيى تا تو را از دوزخ حمايت كنم و گويم او را رها كن كه ريسمان او به من بسته است ( تفسير ابو الفتوح رازى و نيز طبرسى از ابو القاسم الحسكانى و او از اعمش چنين روايت مىكند كه گفته ابو المتوكل از ابى سعيد خدرى و او از رسول صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم حديث مينمايد كه خداى تعالى در قيامت به من و على عليه السّلام گويد هر كس دشمن شما است در آتش بياندازيد و هر كس دوست شما است در بهشت داخل نمائيد و همين است معنى قوله تعالى
( أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ )
و عنيد كسى است كه از حق تعالى رو بضلالت و گمراهى رفته باشد . ( پايان ) آرى همين است سرّ اينكه على عليه السّلام را قسمت كننده بهشت و جهنّم گويند زيرا كه حضرتش صاحب ولايت كليّه است و صاحب ولايت كسى است كه باذن الهى متصرف در مواد موجودات باشد اين است كه هر كس ريسمان ولايتش متصل بعلى و اولاد طاهرين او بسته گرديده در محل امن و امان قرار گرفته و مشمول شفاعت مىگردد و كسى كه از آنها گسيخته از فيض شفاعت آنها محروم خواهد گرديد
قالَ قَرِينُهُ رَبَّنا ما أَطْغَيْتُهُ وَ لكِنْ كانَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ
ظاهرا مرجع ضمير ( قرينه ) شيطان است كه در دنيا رفيق آنهايى است كه منكر الوهيت گرديدهاند كه در موقع عذاب قيامت گويد اى پروردگار ما من اين عاصى را باجبار گمراه نگردانيدم بلكه خودش به اختيار از طريق حق برگشته و تابع هواهاى نفسانى گرديده خداى تعالى در سوره ابراهيم حكاية از قول شيطان بيان فرموده كه وقتى كفار و فجار خواهند گناه را به گردن شيطان گذارند شيطان