وَ قالَ قَرِينُهُ هذا ما لَدَيَّ عَتِيدٌ أَلْقِيا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ مَنَّاعٍ لِلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُرِيبٍ
مرجع ضمير ( قرينه ) شايد يكى از آن دو ملك باشد كه در آيات بالا ( رقيب و عتيد ) ناميده و بدلالت اخبار در دنيا در طرف راست و چپ انسان اعمال وى را حفظ مينمايند اين است كه در روز محشر گويد اعمال و احوال او نزد من حاضر است .
( القيا ) ظاهرا خطاب يا به آن دو ملك رقيب و عتيد است كه در آيه ( 16 ) همين سوره مباركه تذكر داده يا به آن دو ملك ( سائق و شهيد است ) كه در آيه ( 20 ) به آن اشاره نموده بنا بر اينكه اين دو ملك غير از رقيب و عتيد باشند .
خلاصه آن دو ملك مأمور ميگردند كه هر كافر سركشى را كه متصف به اين صفات سه گانه باشد ( اول ) از هر عمل خيرى بسيار جلوگيرى و ممانعت نمايد ( دوم ) سركش و جسور و رو بضلالت و گمراهى رفته و دشمن مؤمنين باشد ( سوم ) در وحدانيت حق تعالى و در امر معاد بسيار شك آورده و انكار نمايد چنين كافرى را در جهنم بياندازيد .
الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَأَلْقِياهُ فِي الْعَذابِ الشَّدِيدِ
و اين آن كسى خواهد بود كه با خداى واحد يكتا از بتها يا غير آن شركائى و خداى ديگرى مىپذيرفت و بايستى چنين كافر ستيزهاى را در عذاب شديد بياندازيد .
در اينكه ضمير تثنيه در ( القياه ) راجع بكى است برأى بعضى مرجع دو فرشتهاند كه از خزنه جهنم ميباشند .
ديگرى گفته مقصود مالك جهنم است و تثنيه در ( القياه ) بجاى تكرار است مثل اين است بگويى ( الق الق ) ديگرى گفته : اشاره به آن دو فرشتهايست كه در آيه بالا عتيد و شهيد ناميده شده .
نكته قابل توجه
چون در محل خود بدلالت اخبار بسيار و گفتار دانشمندان مبرهن گرديده