كه هر نوعى از ملائكه موظف بانجام عملى ميباشند و يك ملك موظف بر انجام دو عمل نخواهد بود چنانچه چهار ملك اعظم مثل جبرائيل حامل وحى و ميكائيل حامل ارزاق خلق و اسرافيل حامل صور و عزرائيل حامل ارواح است و نيز در حديث معراج از رسول اكرم ( ص ) نقل شده كه فرموده وقتى رفتم بمعراج ديدم بعضى ملائكه هميشه در قيام و بعضى هميشه در سجود و بعضى هميشه در ركوعند پس به اين اعتبار گوئيم ( رقيب و عتيد ) كه در آيه ( 17 ) اين سوره تذكر ميدهد همان دو ملكى ميباشند كه يكى اعمال خوب و ديگرى اعمال بد انسان را ضبط مينمايند ( و سائق و شهيد ) كه در آيه ( 19 ) تذكر ميدهد دو ملك ديگرند كه آدمى را از قبر بمحشر ميكشانند ( و القيا ) در آيه ( 23 ) نيز شايد دو ملك ديگر باشند كه مأمور ميگردند كافر را در جهنم اندازند ( فالقياه ) در آيه ( 25 ) نيز شايد دو ملك ديگر از خزنه جهنم باشند كه پس از القاء كافر مشرك در جهنم مأمور گردند كه بر شدت عذاب وى بيفزايند .
و اين توجيه منافات ندارد با آنچه در تفسير اهل بيت رسيده كه مقصود از ( القيا ) خطاب بمحمد و على عليهما السلام است كه در قيامت بيايند و در صراط بايستند و حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم اين كار را به عهده امير المؤمنين گذارد و حضرت على عليه السّلام بر درب جهنم بايستد و بجهنم گويد فلانى را بگير كه دشمن من است و فلانى را رها كن كه از دوستان من است .
زيرا كه از اين حديث و از احاديث بسيار چنين استفاده مىشود كه در قيامت بلكه در دنيا نيز ملائكه مطيع و فرمان بردار محمد صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم و ائمه اطهار « ع » ميباشند و خداوند اختيار بهشت و جهنم را در دست اين بزرگواران داده و آنها بهر ملكى كه موظف بر انجام كارى ميباشند امر مينمايند زيرا كه آنها در هر جايى مقامى و رتبهاى دارند يعنى باذن خدا در هر عالمى تصرف مينمايند و دليل بر احاطه و نفوذ آنها در همه جا حديث حارث همدانى است كه وقتى به حضرت امير عليه السّلام گفت من از دو چيز ميترسم يكى سكرات مرگ و ديگر سر دو راه كه در اين دو جا خطر است
تفسير مخزن العرفان در علوم قرآن ( فارسى ) — صفحة 284
مساهمون: سيده نصرتبيگم امين ( بانوى اصفهان )
ص٢٨٤