كه بر آدم كور نابينا و لنگ و بر مريض هر گاه از جهاد تخلف نمايند بر آنان حرجى نخواهد بود .
شأن نزول آيه هر چه باشد آيه مطلق است و شامل تمام تكاليف شرعيه ميگردد بنا بر اين قوله تعالى
( وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ )
اشاره به اين مىشود كه غرض اطاعت نمودن حكم خدا و رسول او است چه راجع بجهاد باشد يا غير آن و كسى كه از بعض اعمال عاجز باشد و از روى عجز و ناتوانى ترك عمل كند همين قدر كه از روى ايمان مطيع گرديده خداوند چنين نعمتهاى بهشتى را تفضلا بوى عنايت مينمايد و مقابل آن كسى كه با قدرت و توانايى از اطاعت امر خدا و پيمبرش اعراض نمايد به عذاب سخت معذّب خواهد گرديد .
لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ ما فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنْزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ
آيه در باره بيعت حديبيه فرود آمده و بمناسبت همين آيه آن را بيعت رضوان ناميدهاند كه چون مؤمنين در حديبيه زير درختى كه معروف بشجرة السّمره بود در آن محل با رسول اللَّه بيعت نمودند و خدا ميدانست كه بيعت آنان از روى حقيقت و خلوص نيت ناشى گرديده كه در جهاد و غيره مطيع امر رسول ميگردند اين بود كه در شأن و مقام آنها اين آيه فرود آمد كه بمؤمنين بشارت دهند كه در اثر بيعت نمودن شما چهار چيز عايدتان گرديد ( اوّل ) در موقع خشنودى خدا واقع گرديدهايد كه از بالاترين نعمتها بشمار ميرود ( دوّم ) متانت و ثبات كه قلب شما بايمان مطمئن گرديده و در ايمان ثابت قدم گرديدهايد ( سوّم ) فتح و فيروزى نزديك كه عن قريب نصيب شما خواهد گرديد كه آن يا فتح خيبر باشد بقول بعضى يا فتح مكه بقول ديگر .
وَ مَغانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَها
( چهارم ) غنيمتهاى بسيار كه عايد شما ميگردد
وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً