محققا خدا از مؤمنين خشنود گرديد وقتى كه با تو در زير درخت ( سمره ) بيعت نمودند پس خدا ميداند آنچه ( از اخلاص ) در قلب آنها است پس براى آنان آرامش فرو فرستاد و به آنها فتح و گشايش نزديكى پاداش داد ( 19 )
( و نيز بپاداش ) آن غنيمتهاى بسيار ( عطا ) نمود كه بگيرند آن را و خدا هميشه غالب و درستكار خواهد بود ( 20 )
خدا وعده غنيمتهاى بسيار بشما داده كه آن را بگيريد پس براى شما تعجيل نمود اين يك غنيمت را ( غنيمت خيبر ) و از شما دست مردم خيبر را بازداشت تا آنكه براى مؤمنين آيت و نشانه باشد و شما را به راه راست هدايت نمايد
و خدا وعده غنيمت ديگرى بشما داده كه هنوز بر آن قادر نگشتهايد و نميدانيد ( مقصود غنائم هوازن است و خدا ميداند و علم خدا بر آن احاطه دارد ) و خداوند بر هر چيزى توانا است ( 22 )
و اگر شما ( مؤمنين ) با آنهايى كه كافر شدند در مقام جهاد برآئيد هر آينه آنان بجنگ پشت خواهند نمود ( يعنى نتوانند با شما رو برو شوند و مبارزه نمايند ) پس از آن كفار نمييابند نه دوستى و نه ياورى ( 23 )
( اين است ) سنت خدا آن سنتى كه در ( امت ) پيمبران پيشين گذشته و اى محمّد تو در سنت خدا تغييرى نمييابى ( 24 )
توضيح آيات
سَيَقُولُ الْمُخَلَّفُونَ إِذَا انْطَلَقْتُمْ إِلى مَغانِمَ لِتَأْخُذُوها ذَرُونا نَتَّبِعْكُمْ يُرِيدُونَ أَنْ يُبَدِّلُوا كَلامَ اللَّهِ
الى آخر آيه ظاهرا آيه متفرع به آيه بالا است و بيان آن اعرابى است كه وقتى آنها را براى رفتن بمكّه و بجا آوردن عمره كه در آيه بالا گفته شد طلبيدند و آنان تخلف نمودند و در يارى پيمبر صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم و مؤمنين حاضر نگرديدند وقتى مؤمنين براى جنگ خيبر مهيّا گرديدند بمؤمنين گفتند بگذاريد ما نيز پيرو شما گرديم و غرضشان