باشد اگر چنين باشد اصلا آيه مصداق خارجى پيدا نميكند و بقرينه آيات ديگر مثل همان آيه
وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ
و آيات سوره دهر
وَ يُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلى حُبِّهِ مِسْكِيناً وَ يَتِيماً وَ أَسِيراً إِنَّما نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزاءً وَ لا شُكُوراً
كه اجماعى است حتّى باعتراف خود فخر رازى كه در باره حضرت امير ( ع ) و فاطمه ( ع ) و حسن ( ع ) و حسين ( ع ) فرود آمده پس اولى اين است كه گوئيم اين آيه نيز در باره آن بزرگوار فرود آمده زيرا كه از بين اصحاب فقط او شأنيّت چنين اوصاف و كرامتى داشته نه غير او و بعض مفسّرين گويند آيه در باره آن شخص انصارى فرود آمده كه درخت خرما را خريد و با رسول اللَّه بدرختى از بهشت معاوضه نمود لكن چنين به نظر مى رسد كه بعد از رسول اكرم ( ص ) غير از حضرت امير ( ع ) كسى شأنيّت چنين فضيلت و خلوص به اين درجه را دارا نبوده كه فقط و فقط عمل و عبادت او براى خشنودى حق تعالى باشد بدون آنكه عوض يا ثواب يا بهشت يا چيز ديگرى در كار باشد .