شده بود به ابن داود اشكال كردهاند كه نام اين شخص در رجال طوسى وجود نداشت و اين نكته را موجب قدح در رجال ابن داود دانستهاند . مرحوم مامقانى هم اين اشتباه را مرتكب شده است . « 1 »
5 . در رجال شيخ طوسى نام برخى هم در ابواب اصحاب ائمه آمده و هم در باب من لم يرو عنهم عليهم السلام آمده كه نوعى منافات بين اين دو عملكرد شيخ طوسى مشاهده مىشود .
مرحوم مامقانى در رفع اين منافات مىگويد : مراد شيخ طوسى آن است كه راوى موردنظر هم از ائمه روايت كرده و هم از ديگر راويان روايت دارد . مرحوم شوشترى اين ديدگاه را غلط شمرده و تصريح مىكند كه اگر اين توجيه صحيح بود بايد اكثر راويان از پيامبر ( ص ) تا امام زمان ( عج ) در باب « من لم يرو عنهم عليهم السلام » ذكر مىشدند چون تقريبا اكثر اين راويان همچنانكه از معصوم روايت دارند از طريق ديگر راويان هم حديث نقل كردهاند و اين توجيه درباره آنان جريان دارد . « 2 »
6 . استفاده از نسخههاى غيرصحيح و تحريفشده مصادر . در مواردى مرحوم شوشترى تصريح كرده كه نسخههاى مورد استفاده مامقانى تحريف شده و غيرقابل اعتماد است . اشتباهات آن نسخهها به كتاب تنقيح المقال وارد شده است ؛ از جمله :
الف ) در شرححال ابراهيم بن بشر به نسخهء رجال نجاشى كه در اختيار مؤلف بوده اشاره كرده و نام راوى مذكور را ابراهيم بن بشير دانسته است . « 3 »
ب ) در شرححال ابراهيم بن رجاء در نقل از رجال نجاشى ، سند نجاشى به كتاب او را به ابراهيم بن الوليد مىرساند و اين تحريفى است كه در نسخه رجال
هامش
( 1 ) . همان ، ج 1 ، ص 42 - 43 .
( 2 ) . همان ، ج 1 ، ص 42 .
( 3 ) . تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 319 .