است . مامقانى در جمله مشايخ بزنطى از جامع الرواة نقل كرده كه احمد بن محمد داود بن فرقد « 1 » درحالىكه در تهذيب الاحكام ( ج 1 ، ص 164 ، ح 471 ) كه اين مطلب آمده احمد بن محمد ، عن داود بن فرقد است « 2 » لذا احمد بن محمد كه خود بزنطى است در ليست مشايخ خودش ذكر شده است .
3 . گاه اسامى و تعبيرات متعدد يك راوى را ، متغاير شمرده است چنانچه در شرححال ابراهيم بن ابى بكر « 3 » ابو القاسم معاوية ، و معاوية بن عمار را دو راوى از ابراهيم برشمرده درحالىكه اين دو عنوان يك نفر هستند . « 4 »
دسته سوم : عدم شناخت دقيق مدارك و مصادر رجالى . بخشى از اشكالات مرحوم شوشترى به دليل اشتباهاتى است كه از مرحوم مامقانى در استفاده و استناد به مصادر و منابع رجالى پيش آمده است . در اينجا چند نمونه از اين اشتباهات را از ديدگاه مرحوم شوشترى ذكر مىكنيم :
1 . شيخ طوسى و نجاشى در فهرستهاى خود مقيد بودند كه مؤلفان شيعه يا اهل سنت را كه براى شيعه كتاب نوشتهاند معرفى كنند اما ابن نديم در فهرستش معرفى كتب تمامى مذاهب و اديان را دارد . حتى كتب يهوديان و مسيحيان و ماديها را معرفى كرده است ، و اگر در بيان مذهب مؤلف سكوت كرد ، دليل بر عامى بودن اوست .
مرحوم مامقانى بدون توجه به اين نكته نام برخى از رجال اهل سنت را به استناد فهرست ابن نديم آورده و به شكل فهرست شيخ طوسى و نجاشى با اين كتاب برخورد كرده است ، درحالىكه اين امر قطعا از اشتباهات روشن است . « 5 »
2 . ذكر نام راوى در بخش اول خلاصة الاقوال دليل بر وثاقت راوى نيست ،
هامش
( 1 ) . تنقيح المقال ، ج 7 ، ص 173 .
( 2 ) . تهذيب الأحكام ، ج 1 ، ص 164 ، ح 471 .
( 3 ) . تنقيح المقال ، ج 3 ، ص 210 .
( 4 ) . قاموس الرجال ، ج 1 ، ص 10 .
( 5 ) . همان ، ج 1 ، ص 27 .