هكتار ، منون تپه 7 / 2 هكتار و چهلبرج 2 / 5 هكتار ) .
اين خصوصيت خاص دژهاى پارتى القاكننده آن هستند كه وسيع شدن و بزرگ شدن واحهء مرو در زمان اشكانيان براساس يك برنامهريزى پيشبينى شده انجام گرفته و به احتمال زياد خواست « مسئولان حكومتى » بوده اما در حال حاضر نمىتوان گفت كه اين « مسئولان » همان افراد حكومتى پارتيان بودهاند يا حاكمان خودمختار محلى 119 .
نتيجتا گسترش زمينهاى مزروعى به سوى شمال و غرب و شرق بناى دژهاى بزرگ دفاعى و دژها و قلعههايى مسكونى كه به احتمال زياد بيشتر ساكنان آن را كشاورزان تشكيل مىدادند ، بوده است .
دومين نمونهء محوطههاى پارتى ، پس از اين دژهاى ديواردار ، روستاهايى فاقد ديوار دفاعى بودهاند . اين روستاها معمولا بين 400 تا 2000 متر مربع وسعت داشته و داراى نقشهء منظمى بودهاند اما اطلاعات موجود راجع به آنها بسيار كم است . در برخى از اين روستاها ، دژهاى بسيار ابتدايى بنا شده بوده اما تا انجام كاوشهاى باستانشناسى در يكى ازاينروستاها و به دست آوردن اطلاعات جديدتر بايد به همين مقدار اطلاعات بسنده كرد .
سومين نمونه از محوطههاى دوران پارتى در مرغيانه ، تنها يك محوطهء شناخته شده ؛ يعنى جنتپه است كه در سالهاى 1960 توسط كوشلنكو بررسى شده است . اين محوطهاى بزرگ است و به نظر مىرسد كه نقشى عمده در صنايع محلى داشته است .
تعداد كورههاى سفالگرى حفارى شده در اين محل بسيار بيشتر از مصرف اين محوطه بوده است اما در غياب مدارك كافى ، اين تنها مطلبى است كه فعلا دربارهء اين محوطه مىتوان بيان كرد 120 .
دورهء ساسانى مرو از ميانهء سدهء سوم ميلادى آغاز مىشود و به سدهء هفتم ميلادى ختم مىشود . تاريخ مرو در زمان ساسانيان بسيار پيچيده است و در سدهء سوم پيچيدهتر از پيش است . تمام واحهء مرو ، به احتمال زياد در سدهء سوم ميلادى بخشى از ايالت كوشانى تحت حكومت ساسانيان بوده است . امروزه تعدادى سكه كوشانى - ساسانى كه
مرو ( بازسازى جغرافياى تاريخى يك شهر بر پايه نوشته هاى تاريخى و شواهد باستان شناسى ) ( فارسى ) — صفحة 141
مساهمون: منصور سيد سجادى
ص١٤١