علّامه مجلسى رحمه الله در توضيح اين روايت مىنويسد :
واژهء « جبال » در برخى از نسخهها با حرف حاء آمده به اين معنا كه اگر ما فدك را به تو برگردانيم ريسمان بندگى به گردن ما مىگذارى و ما را برده خود خواهى كرد .
احتمال ديگر اين كه اگر تو بر اين گونه زمينها حكم برانى و ملك تو باشد ؛ باز هم به بردگى ما حكم خواهى كرد . و اگر اين واژه با حرف جيم باشد به اين معنا خواهد بود كه اگر مىتوانى در برابر حكم ما جزيى از كوه را به گردن ما بگذارى ، چنين كن !
و احتمال دارد اين سخن از سنگينى بار گناهان كنايه باشد .
پرسشهاى بسيار
73 . على بن سويد مىگويد :
هنگامى كه حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام در زندان به سر مىبرد ، من نامهاى به آن حضرت نوشتم و در ضمن احوالپرسى از آن حضرت پرسشهاى بسيارى نيز پرسيدم .
زمان طولانى گذشت تا اين كه پاسخ نامهام رسيد . نسخهاى كه حضرت در پاسخ من مرقوم فرموده بود ، اين گونه بود :
به نام خداى بخشايندهء مهربان
تمام ستايشها از آنِ خداى والاى بزرگى است كه به بزرگى و نورش دلهاى مؤمنان را بينا كرد و به شكوه و بزرگى و نورش نادانان با او دشمنى كنند و به همان شكوه بزرگى و نور اوست كه هر كه در آسمانها و زمين است وسيلهاى به درگاهش جويد ؛ با كارهاى گوناگون و كيشهاى مختلف .