3 - وجه سوّم از وجوه كفر : كفر به نعمت ( يعنى كفران نعمت ) است ، و اين همان فرمايش خداوند است كه از سليمان حكايت مىكند و مىفرمايد : « اين از فضل پروردگارم است تا مرا بيازمايد كه آيا شكر مىكنم يا كفران مىورزم ، و آنكه شكر كند جز اين نيست كه براى خويشتن سپاسگزارده ، و آنكه كفر كند همانا پروردگار من بىنياز و گرامى است » .
و نيز مىفرمايد : « اگر شكر گزاريد بيفزايم شما را و اگر كفر ورزيد همانا عذاب من سخت است » .
4 - وجه چهارم از وجوه كفر : ترك آن چيزى است كه خداى - عزّوجلّ - بدان فرمان داده ، و اين است گفتار خداى عزّوجلّ : « و هنگاميكه از شما پيمان گرفتيم كه خونهاى خود را نريزيد و همديگر را از ديار خويش بيرون نكنيد پس اقرار كرديد و شما بر آن گواه بوديد * سپس شمائيد كه همديگر را مىكشيد و گروهى را از خانههايشان بيرون مىكنيد ، بر ايشان به گناه و ستم پشتيبانى مىجوئيد ، و اگر به اسيرى آنها را نزد شما آورند فديه از ايشان دهيد ، در حالى كه بر شما بيرون راندن ايشان حرام است ، آيا به بعضى از كتاب ( تورات ) ايمان آورديد و به بعضى از آن كافر شديد ؟ پس كيفر آنكه از شما اين كار را بكند » چيست ؟
پس خداوند اينها را به سبب ترك آنچه به او فرمان داده كافر دانسته ، و نسبت ايمان به آنها داده ولى از آنها نپذيرفته ، و آن ايمان نزد خداوند براى ايشان سودى ندهد ، پس فرموده : « پس كيفر آنكه از شما اين كار را بكند چيست جز خوارى در زندگانى دنيا ، و در روز رستاخيز به سوى سختترين عذاب برگردانده شود و خدا از آنچه شما مىكنيد غافل نيست » .
5 - وجه پنجم از وجوه كفر : كفر به معناى بيزارى است ، و اين است گفتار
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امام صادق ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 127
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٢٧