خداى عزّوجلّ كه از ابراهيم حكايت مىكند كه او به قوم خود گفت : « ما به شما كفر ورزيديم و ميان ما و شما دشمنى و كينه براى هميشه پديدار شد تا آنگاه كه شما ايمان به خداى يگانه آوريد » يعنى ما از شما بيزاريم .
و در آنجا كه داستان شيطان و بيزارى جستن او را از دوستانش از آدمى زاده در قيامت ياد مىكند مىفرمايد : « من همانا كفر ورزيدم به آنچه مرا از پيش شريك گردانيديد » .
و مىفرمايد : « جز اين نيست كه شما بُتانى را بجز خدا به دوستى ميان خويش در زندگانى دنيا برگرفتيد ، پس روز قيامت برخى از شما بر بعض ديگر كفر ورزد و برخى از شما برخى را لعن مىكند » يعنى برخى از شما از برخى ديگر بيزارى جويد .
ما تَفْسيرُ قَوْلِه تَعالى :
عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ
؟ « 1 »
عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قالَ : قُلْتُ لِأَبي عَبْدِ اللَّهِ - عليه السّلام - :
عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنِيمٍ
.
قالَ : « أَلْعُتُلّ » أَلْعَظيمُ الْكُفْرِ ، وَ « الزَّنيمُ » أَلْمُشْتَهَرِ بِكُفْرِه . « 2 »
تفسير فرمايش خدا : « عُتُلٍّ بَعْدِ ذلِكَ زَنيمٍ »
چيست ؟
محمّد بن مسلم گويد : از امام صادق - عليه السلام - تفسير « عُتُلٍّ بَعْدَ ذلِكَ زَنيمٍ » را پرسيدم .
حضرت فرمودند : « عُتُلٍّ » يعنى كسى كه كفر او بزرگ باشد ، و « زينم » يعنى كسى كه در كفر خود بى باك و گستاخ باشد .
هامش
( 1 ) - سورهء قلم آيهء 13 .
( 2 ) - معانى الأخبار : ص 149 ، بحار الأنوار : ج 69 ص 97 ح 12 .